Κατασκευή τεστ από Καρβουνίδη Γεώργιο Καθηγητή Πληροφορικής ΠΕ20
Τα έργα της αιγυπτιακής τέχνης χαρακτηρίζονται από αντοχή στη φθορά του χρόνου επειδή το υλικό κατασκευής τους είναι στην πλειοψηφία των έργων:
ο άργιλος.
το μάρμαρο.
ο γρανίτης.
το γυαλί.
Η κυκλαδική τέχνη εκφράζεται γενικά με αγάλματα:
μεγάλου μεγέθους.
τα οποία απεικονίζουν ζώα.
κατασκευασμένα από γρανίτη.
αφαιρετικά, με σύγχρονη γεωμετρική αντίληψη.
Τα «καμαραϊκά» αγγεία, που προέρχονται από τα εργαστήρια της Κνωσού και της Φαιστού, στη συντριπτική πλειοψηφία τους δανείζονται τη διακόσμησή τους:
από τη σπειροειδή ή καμπυλόσχημη γραμμή.
από το φυτικό βασίλειο.
από το ζωικό βασίλειο.
από μυθολογικές σκηνές
Τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της μινωικής τοιχογραφίας (αναπαραγωγή φυσικών μορφών με ζωηρό και ιμπρεσιονιστικό τρόπο και ικανότητα προσαρμογής της ζωγραφικής στην επιφάνεια που διακοσμεί), συναντάμε στις τοιχογραφίες:
της Θήρας.
των Μυκηνών.
της Βεργίνας.
της Ολύνθου.
Η στρατοκρατική δομή των Μυκηναίων μας κληροδοτεί ταφικά μνημεία πλούσια σε κτερίσματα από:
ασήμι.
χρυσό.
πλατίνα.
ρουμπίνια.
Ποιο από τα παρακάτω έργα σηματοδοτεί το πρώτο βήμα του ανθρώπου στη διαλεκτική σχέση της αρχαϊκής τέχνης με το χώρο;
Οι κούροι και οι κόρες.
Η Αφροδίτη της Μήλου.
Ο Ερμής του Πραξιτέλη.
Η Νίκη της Σαμοθράκης.
Η τοιχογραφία «Η Μάχη της Ισσούς», που απεικονίζει τη νίκη του Αλεξάνδρου κατά των Περσών στην Ισσό, έγινε με την τεχνική:
της νωπογραφίας.
του βότσαλου.
του ανάγλυφου.
του ψηφιδωτού.
Ο Ερμής του Πραξιτέλη εκτίθεται:
στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας.
στο αρχαιολογικό μουσείο των Δελφών.
στο αρχαιολογικό μουσείο της Ολυμπίας.
σε μουσείο της αλλοδαπής
Οι Ρωμαίοι στρατηγοί, κατά την επιστροφή τους από τις νικηφόρες εκστρατείες τους στην Ανατολή, έφερναν διάφορα έργα για να διακοσμήσουν τα σπίτια τους, τα οποία προέρχονταν κυρίως από:
αιγυπτιακή τέχνη.
ελληνική τέχνη.
τέχνη του Ιράν.
ασσυριακή τέχνη.
Η ελληνορωμαϊκή τέχνη διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο:
στη μεταβυζαντινή τέχνη.
στην τέχνη της Αναγέννησης.
στην τέχνη του Ροκοκό.
στη μεσαιωνική τέχνη.
Η ρωμαϊκή τέχνη περιέχει στοιχεία από:
την ελληνική και την ετρουσκική τέχνη.
την ελληνική και την αιγυπτιακή τέχνη
την ετρουσκική και την ασσυριακή τέχνη.
την ετρουσκική και την αρχαϊκή τέχνη.
Το θεματολόγιο το οποίο υιοθετήθηκε από τα ποικίλα ρωμαϊκά διακοσμητικά σχήματα εμπνεόταν κυρίως από:
τη ζωγραφική του Παλαιού Βασιλείου της Αιγύπτου.
τις τοιχογραφίες της μινωικής Κρήτης.
τα αφηγηματικά ανάγλυφα της Ασσυρίας.
την ελληνική ζωγραφική
Το πορτρέτο του αυτοκράτορα που απεικονίζεται στα ρωμαϊκά νομίσματα επηρεάζει την τέχνη:
του Βυζαντίου.
του Μεσαίωνα.
του Μπαρόκ.
της Αναγέννησης
Η κύρια συνεισφορά της ρωμαϊκής γλυπτικής ήταν:
η προτομή.
τα ολόσωμα αγάλματα.
τα μυθολογικά συμπλέγματα.
το ανάγλυφο.
Το επεισόδιο του θανάτου του Λαοκόοντα παριστάνεται σε μεγάλο μαρμάρινο γλυπτό με τίτλο «Ο Λαοκόων και οι γιοι του», το οποίο βρίσκεται:
στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας.
στο μουσείο του Βατικανού.
στο Βρετανικό Μουσείο.
στο μουσείο του Λούβρου.
Στα όρια που καταλαμβάνει σήμερα η βυζαντινή Μονή Δαφνίου υπήρχε ιερό αφιερωμένο:
στον Απόλλωνα.
στη Δήμητρα
στην Άρτεμη.
στην Περσεφόνη
Ο καλλιτέχνης που είχε εμπνευστεί από το ρωμαϊκό άγαλμα του Μάρκου Αυρηλίου το έργο του «Το Έφιππο Μνημείο του Γκαταμελάτα» ήταν:
ο Μιχαήλ Άγγελος
ο Ντονατέλλο
ο Λορέντζο Γκιμπέρτι
ο Τζοβάνι Μπολόνια.
Οι νωπογραφίες που καλύπτουν τους τέσσερις τοίχους της Stanza della Signatura του Βατικανού ανήκουν:
στον Μποτιτσέλλι.
στο Μιχαήλ Άγγελο.
στο Ραφαήλ.
στο Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου της μανιεριστικής περιόδου χαρακτηρίζεται στο χρωματικό τομέα από:
την αντικειμενική χρωματική επένδυση.
τα κραυγαλέα χρώματα.
την αποφυγή ψυχρών και μεταλλικών τόνων.
τα ψυχρά και ουδέτερα χρώματα.
Οι διακοσμήσεις της οφθαλμαπάτης και η έντονη συγκίνηση των αισθήσεων αφορά την εικονογραφία:
του μανιερισμού.
της Αναγέννησης.
του Μπαρόκ.
του εξπρεσιονισμού.
Το εξωτερικό πάθος, τα αισθησιακά χαρακτηριστικά, η αποθέωση του σώματος και ο πληθωρισμός των μορφών επικρατούν στη ζωγραφική:
του Βελάσκεθ.
του Ρέμπραντ.
του Ρούμπενς.
του Καραβάτζιο.
Η νεοκλασική ζωγραφική προβάλλει κυρίως:
τη μεταφυσική ερμηνεία του κόσμου
την ιδεαλιστική ομορφιά με την αυστηρή οργάνωση του χώρου.
το χρωματικό πάθος και την εσωτερική ανησυχία του καλλιτέχνη
την άρνηση κάθε μορφοπλαστικής αρχής.
Η εικονογραφία των Ευρωπαίων ρομαντικών καλλιτεχνών χαρακτηρίζεται από:
την καθαρότητα των περιγραμμάτων.
την ανοιχτή και ελεύθερη σύνθεση.
την εξιδανίκευση των μορφών.
τη θεατρικότητα της εικόνας
Είναι γενικά αποδεκτό ότι το έργο του Μιλλέ με θεματολογία από τη ζωή των χωρικών το διακρίνει/διακρίνουν:
η εμμονή του καλλιτέχνη στα ψευδαισθητικά τεχνάσματα.
οι αρμονικές γραμμές και τις χαριτωμένες πόζες
τα εντυπωσιακά χρώματα.
η αναζήτηση της αλήθειας εις βάρος της ομορφιάς
Οι πρώτοι τοπογράφοι που χρησιμοποίησαν την τεχνική της ακουαρέλας στο έργο τους κατά το 19ο αιώνα ήταν:
Άγγλοι.
Γάλλοι.
Γερμανοί.
Ισπανοί.
Το εικονογραφικό έργο των ιμπρεσιονιστών καλλιτεχνών απεικονίζει τον κόσμο:
ρεαλιστικά.
υποκειμενικά.
αντικειμενικά.
ιδεολογικά.
Ο καλλιτέχνης ο οποίος αξιοποιεί την ελευθερία που προσφέρει το κομμάτιασμα της αντιληπτής εικόνας ανήκει στο κίνημα:
του σουρεαλισμού.
του φουτουρισμού.
του εξπρεσιονισμού.
του ρεαλισμού
Οι ζωγραφικοί πίνακες του γερμανικού εξπρεσιονισμού χαρακτηρίζονται κυρίως από:
την κατάργηση του μαύρου.
τα έντονα χρώματα.
τα πλούσια και λεπτά χρωματικά εφέ.
τη μονοχρωμία.
Κατά γενική αποδοχή ο αναλυτικός κυβισμός βασίζεται:
στο μονοχρωματικό χαρακτήρα του έργου.
στη διάλυση της φόρμας σε φωτεινά χρωματιστά μόρια.
στην αρχή των συμπληρωματικών χρωμάτων.
στις λεπτές διαβαθμίσεις φωτός και σκιάς.
Η αφηρημένη τέχνη βασίζεται:
στην επιβολή μιας νέας οπτικής αντικειμενικής πραγματικότητας.
στη δημιουργία μιας αισθητικής συγκίνησης βασισμένης στην πραγματικότητα της σύνθεσης μορφών, χρωμάτων και γραμμών.
στην επιβολή του υλικού στο πνευματικό.
στη δημιουργία μιας νέας μορφικής γλώσσας
Το καλλιτεχνικό κίνημα του Νταντά δημιουργήθηκε από:
τις επαναστατικές απόψεις για το ασυνείδητο.
μια συνειδητή μορφή αντιτέχνης.
την επιστημονική σπουδή της πραγματικότητας.
την ιδέα ότι οι φόρμες και το χρώμα αρκούν για να συγκινήσουν το θεατή.
Ο Σαλβατόρ Νταλί, καθώς προσπαθεί να συλλάβει την παραισθησιακή διαύγεια του ονείρου στα έργα του, ενδιαφέρεται κυρίως για:
την κυριαρχία της έκφρασης στην εντύπωση.
την ανανέωση της πλαστικής αντίληψης.
μια νέα εκφραστική ανανέωση στη ζωγραφική.
την αξιοποίηση του χρώματος ως εκφραστικού αυτοσκοπού.
Στην τέχνη του κονστρουκτιβισμού αξία έχει:
η μορφοποίηση νοητικών συλλήψεων
η ελεύθερη ζωγραφική φαντασία.
η αναπαράσταση και η ερμηνεία της πραγματικότητας.
το διακοσμητικό στοιχείο και το εικαστικό χρώμα.
Η μορφοπλαστική γλώσσα της ολλανδικής Ομάδας Ντε Στυλ διακρίνεται για:
την οπτική πραγματικότητα
την απρόσκοπτη χρήση του χρώματος.
την κυριαρχία της ρεαλιστικής φόρμας.
τη θέληση για το απόλυτο.
Το Μπαουχάουζ, η μεγαλύτερη σχολή του 20ού αιώνα, στόχο είχε:
να μπει η τέχνη στη ζωή ως φορέας ποίησης.
την εξάλειψη του χάσματος ανάμεσα σε Καλές Τέχνες και Εφαρμοσμένες Τέχνες
να γίνει ο σπουδαστής ένας καινοτόμος τεχνίτης.
να υπάρχει απόλυτος διαχωρισμός μεταξύ Καλών Τεχνών και Εφαρμοσμένων Τεχνών
Στη μοντέρνα αρχιτεκτονική η κατασκευή της πιλοτής, που επιτρέπει την ελεύθερη ροή του χώρου κάτω από το κτίριο μετριάζοντας συγχρόνως την αίσθηση της συμπαγούς μάζας, υπήρξε επινόηση του:
Λε Κορμπυζιέ.
Άντονι Γκαουντί.
Φρανκ Λόυντ Ράιτ.
Γουόλτερ Γκρόπιους.
Ο χαρακτηρισμός της μοντέρνας γλυπτικής που αποδίδεται στο έργο του Ροντέν οφείλεται:
στην πλαστική επεξεργασία των εσωτερικών του συναισθημάτων σε σύμβολα.
στο ενδιαφέρον του για την πρωτόγονη τέχνη.
στο ανιμιστικό στοιχείο που διέπει το έργο του.
στον οπτικό ρεαλισμό του.
Το καλλιτεχνικό κίνημα της Ποπ Αρτ απεικονίζει:
τον ψυχικό κόσμο του καλλιτέχνη.
τη λαϊκή κουλτούρα.
έναν ιδεαλιστικό τρόπο ζωής
τη νοσταλγία για το παρελθόν.
Ποια από τις παρακάτω αρχές του μεταμοντέρνου κινήματος ισχύει στην εικαστική γλώσσα του;
Η οικειοποίηση των νέων υλικών.
Η δυνατή πίστη στην τεχνολογία, στην πρόοδο και στη μηχανή.
Η ρήξη με το παρελθόν και η αμφισβήτηση της τέχνης του παρελθόντος.
Η επιστροφή στην υπαρξιακή αμεσότητα του παρόντος.