ΑΣΕΠ 2008

Στην κινητική μάθηση, σύμφωνα με τη θεωρία του Schmidt, το σχήμα ανάκλησης σχετίζεται με:
1. την ορθότητα μιας κίνησης
2. τη λειτουργία μιας κίνησης
3. την ένταση μιας κίνησης
4. την παραγωγή μιας κίνησης
Το εύρος ζώνης ανατροφοδότησης αναφέρεται:
1. σε ένα προκαθορισμένο πλάτος ανοχής λαθών που κάνει ο ασκούμενος
2. στην ανάπτυξη της ικανότητας γενίκευσης και μεταφοράς της γνώσης
3. στην παροχή ενός προκαθορισμένου αριθμού πληροφοριών που δέχεται ο ασκούμενος
4. σε τίποτε από τα παραπάνω
Στην κινητική μάθηση, οι πληροφορίες από το μηχανισμό αντίληψης:
1. καθορίζονται εξολοκλήρου από προηγούμενες εμπειρίες
2. δίνουν την εντολή στους μυς για την πραγματοποίηση της κινητικής ενέργειας
3. αποθηκεύονται στη μνήμη για μελλοντική ανάλυση και πρόβλεψη γεγονότων
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Στην κινητική μάθηση, η συμβολική εξάσκηση συμβάλλει:
1. στη βελτίωση της μάθησης σε προχωρημένο επίπεδο.
2. στο διαχωρισμό μεταξύ γνωστικών και κινητικών δεξιοτήτων.
3. στην πρόβλεψη και στην εμπέδωση των κινητικών δεξιοτήτων.
4. σε όλα τα παραπάνω
Οι «κυρίως αντιληπτικές» κινητικές δεξιότητες ΔΕΝ αναφέρονται:
1. στην ενεργοποίηση των αισθητηρίων οργάνων.
2. στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων
3. στην ενέργεια των μυών.
4. σε κλειστές κινητικές δεξιότητες
Η συνειρμική φάση μάθησης αναφέρεται:
1. στην αρχή της μάθησης
2. στην αμφίπλευρη μεταφορά της μάθησης.
3. στην αρνητική μεταφορά της μάθησης.
4. στην ταχύτητα και στην αποτελεσματικότητα της μάθησης.
Η θεωρία του ενστίκτου προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο:
1. του χαρακτηριστικού άγχους.
2. της κοινωνικής μάθησης
3. της ηγεσίας.
4. της επιθετικότητας
Αποτελέσματα πολλών ερευνών έχουν δείξει ότι το γνωστικό άγχος:
1. είναι χαμηλό αρκετές ημέρες πριν τον αγώνα
2. είναι υψηλό αρκετές ημέρες πριν τον αγώνα
3. έχει πρωταρχική σημασία κατά τη διάρκεια του αγώνα.
4. κορυφώνεται λίγο πριν την έναρξη του αγώνα
Σύμφωνα με τη θεωρία του Bandura, η πρώτη πηγή της αυτο-αποτελεσματικότητας είναι:
1. τα μοντέλα ή οι υποκατάστατες εμπειρίες
2. οι προηγούμενες εμπειρίες
3. η λεκτική πειθώ και ο αυτοδιάλογος (self-talk).
4. η φυσιολογική κατάσταση
Η συστηματική αποευαισθητοποίηση είναι τεχνική:
1. ελέγχου του στρες.
2. ελέγχου του σωματικού άγχους
3. εξάλειψης φόβων.
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Σύμφωνα με το μοντέλο του αντεστραμμένου U:
1. η σχέση μεταξύ διέγερσης και απόδοσης είναι γραμμική.
2. η υπερβολικά μεγάλη διέγερση βοηθά την απόδοση
3. η χαμηλή διέγερση είναι απαραίτητη σε αθλήματα που απαιτούν δύναμη.
4. δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Σύμφωνα με την Harter, ο πιο σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει την εσωτερική παρακίνηση είναι:
1. η επιτυχία/αποτυχία
2. η αντιλαμβανόμενη ικανότητα
3. η υλική αμοιβή
4. ο προσανατολισμός στη «δουλειά»
Η μεγάλη ανάπτυξη της Αθλητικής Ψυχολογίας διεθνώς ξεκίνησε:
1. τη δεκαετία του 1950
2. τη δεκαετία του 1960.
3. τη δεκαετία του 1970.
4. τη δεκαετία του 1980.
Σχετικά με την επιστράτευση των μυϊκών ινών κατά τη μυϊκή προσπάθεια ισχύει ότι:
1. οι αργές ίνες επιστρατεύονται μόνο σε αργές κινήσεις και οι γρήγορες αποκλειστικά σε γρήγορες κινήσεις.
2. οι γρήγορες ίνες δε δραστηριοποιούνται σε ισομετρικές συστολές, όπου η ταχύτητα συστολής είναι μηδέν.
3. όταν η ένταση της μυϊκής συστολής είναι μέγιστη, συμμετέχουν ακόμη και σε χαμηλές ταχύτητες όχι μόνο οι αργές, αλλά και οι γρήγορες ίνες.
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Κατά την εκτέλεση ενός ορισμένου υπομέγιστου έργου σε υψόμετρο χωρίς εγκλιματισμό:
1. παράγεται περισσότερο γαλακτικό οξύ από ό,τι στο επίπεδο της επιφάνειας της θάλασσας.
2. επιταχύνεται η μεταβατική φάση της άσκησης.
3. μειώνεται το έλλειμμα οξυγόνου
4. συμβαίνουν όλα τα παραπάνω.
Η αρτηριοφλεβική διαφορά οξυγόνου (Ο₂) κατά την έντονη μυϊκή προσπάθεια είναι:
1. ~ 5 ml Ο₂ / 100 ml αίματος
2. ~ 10 ml Ο₂ / 100 ml αίματος.
3. ~ 15 ml Ο₂ / 100 ml αίματος
4. ~ 30 ml Ο₂ / 100 ml αίματος
Υπάρχει σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του αναερόβιου κατωφλιού και:
1. του ποσοστού μυϊκών ινών ταχείας συστολής
2. του ποσοστού μυϊκών ινών βραδείας συστολής
3. της δραστηριοποίησης του ενζύμου φωσφοφρουκτοκινάση
4. όλων των παραπάνω
Ένα μόριο γλυκόζης αποδίδει περισσότερα μόρια ATP κατά τη διάσπασή του:
1. στην αναερόβια γλυκόλυση
2. στον κύκλο του Krebs
3. στην οξειδωτική φωσφορυλίωση
4. στη γλυκογονόλυση
Η υψηλή συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα:
1. εμποδίζει το σχηματισμό των εγκάρσιων γεφυρών ακτομυοσίνης.
2. ενισχύει τη δράση των ενζύμων της αναερόβιας γλυκόλυσης
3. διευκολύνει τη μεταβίβαση των νευρικών ώσεων στην τελική κινητική πλάκα.
4. αυξάνει την τιμή του pH στο αίμα.
Στην εξουδετέρωση του γαλακτικού οξέος και στη διατήρηση της οξεοβασικής ισορροπίας ΔΕΝ συμβάλλει/συμβάλλουν:
1. τα ρυθμιστικά συστήματα του αίματος
2. το αναπνευστικό σύστημα
3. το ερειστικό σύστημα
4. τα νεφρά.
Μία από τις επιδράσεις της καφεΐνης κατά την άσκηση είναι ότι:
1. μειώνει την κινητοποίηση των ελεύθερων λιπαρών οξέων
2. μειώνει την αντοχή σε παρατεταμένες μυϊκές προσπάθειες
3. βοηθάει στην εξοικονόμηση υδατανθράκων
4. αυξάνει το κατώφλι διεγερσιμότητας των νεύρων
Για την επανασύνθεση του μυϊκού γλυκογόνου μετά από παρατεταμένη μυϊκή προσπάθεια συνιστάται:
1. η αποφυγή λήψης υγρών.
2. η χορήγηση γεύματος μετά την παρέλευση δύο ωρών από το πέρας της άσκησης.
3. η χορήγηση υδατανθράκων με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη.
4. η χορήγηση γεύματος με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες.
Το ποσοστό της αναμενόμενης βελτίωσης που επιφέρει η προπόνηση στην αερόβια ικανότητα ΔΕΝ εξαρτάται από:
1. το φύλο.
2. την ηλικία.
3. το γονότυπο
4. το αρχικό επίπεδο αερόβιας ικανότητας
Το «φορμάρισμα» στην προπόνηση:
1. επιχειρείται στην αρχή της προπονητικής περιόδου
2. επιχειρείται λίγες μέρες πριν από το σημαντικό αγώνα.
3. αποσκοπεί στην ενεργοποίηση του αναερόβιου γαλακτικού μηχανισμού
4. σημαίνει διακοπή της προπόνησης και πλήρη ανάπαυλα του αθλητή
Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει αλληλεπίδραση ερεθισμάτων κατά την προπόνηση. Έτσι:
1. προπονητικά ερεθίσματα μυϊκής αντοχής βελτιώνουν σημαντικά τη μυϊκή δύναμη.
2. με προπονητικά ερεθίσματα δύναμης βελτιώνεται ταυτόχρονα και η μυϊκή αντοχή.
3. η αύξηση της δύναμης διευκολύνεται με ταυτόχρονη προπόνηση δύναμης και αερόβιας ικανότητας.
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα διαρκούσαν:
1. 3 ημέρες
2. 5 ημέρες.
3. 7 ημέρες
4. 14 ημέρες
Τον ολυμπιακό ύμνο έγραψε ο:
1. Πίνδαρος.
2. Πιερ ντε Κουμπερτέν
3. Κωστής Παλαμάς
4. Άγγελος Σικελιανός
Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία που δέσποζε στην αρχαία Ολυμπία φιλοτέχνησε ο:
1. Πραξιτέλης.
2. Φειδίας.
3. Μύρων.
4. Φιλόστρατος
Η Καλλιπάτειρα, η πρώτη γυναίκα που παρακολούθησε τους Ολυμπιακούς αγώνες, καταγόταν από:
1. την Αθήνα.
2. τη Σπάρτη
3. τη Μίλητο
4. τη Ρόδο
Ο δόλιχος ήταν αγώνισμα:
1. παρατεταμένης ταχύτητας
2. αντοχής
3. του οπλίτη δρομέα
4. πάλης.
Στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες, στο αγώνισμα της πυγμαχίας επιτρέπονταν:
1. οι λαβές
2. τα κτυπήματα στο κεφάλι.
3. τα κτυπήματα στα γεννητικά όργανα
4. Δεν επιτρεπόταν τίποτε από τα παραπάνω.
Ποιο από τα παρακάτω ήταν αγώνισμα των πρώτων αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων;
1. Το παγκράτιο.
2. Ο δίσκος
3. Ο δρόμος
4. Η πάλη
Ο περίφημος παλαιστής Μίλων ο Κροτωνιάτης υπήρξε ολυμπιονίκης:
1. καμία φορά
2. 1 φορά.
3. 2-5 φορές.
4. πάνω από 5 φορές
Στο άλμα σε ύψος, σημείο ελέγχου τοποθετείται από τον αθλητή:
1. στον πρώτο διασκελισμό πριν την ώθηση.
2. στο δεύτερο ή στον τρίτο διασκελισμό πριν την ώθηση.
3. μόνο στο αρχικό σημείο εκκίνησης
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Κατά τη φορά του άλματος σε μήκος:
1. οι δύο τελευταίοι διασκελισμοί είναι ίσοι.
2. ο προτελευταίος διασκελισμός είναι ο μικρότερος.
3. ο προτελευταίος διασκελισμός είναι ο μεγαλύτερος
4. ο τελευταίος διασκελισμός είναι ο μεγαλύτερος
Στο δρόμο των 400 μ. εμποδίων, η απόσταση ανάμεσα στα εμπόδια είναι:
1. 35 μέτρα.
2. 40 μέτρα.
3. 45 μέτρα.
4. 50 μέτρα.
Στον ακοντισμό, μια προσπάθεια θεωρείται άκυρη:
1. όταν το ακόντιο ριχτεί μετά από περιστροφική κίνηση.
2. όταν η μυτερή άκρη του ακοντίου αγγίξει το έδαφος πριν από τη λαβή
3. όταν ο ακοντιστής εγκαταλείψει το διάδρομο φόρας μετά την προσγείωση του ακοντίου στο έδαφος
4. σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις
Ο πιο καθοριστικός παράγοντας στο αγώνισμα της σφαιροβολίας είναι:
1. η γωνία απελευθέρωσης του οργάνου
2. η ταχύτητα απελευθέρωσης του οργάνου.
3. το ύψος απελευθέρωσης του οργάνου.
4. η αντίσταση του αέρα.
Στον κλασικό αθλητισμό, σε όλα τα αγωνίσματα αλμάτων η αποτελεσματικότητα του άλματος καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από:
1. την αρχική ταχύτητα απογείωσης του άλτη.
2. την οριζόντια ταχύτητα που αποκτά κατά τη διάρκεια της ώθησης ο άλτης
3. τη γωνία προσγείωσης του άλτη
4. το μήκος διασκελισμών του άλτη.
Κατά την εκμάθηση του τροχού δεξιά, ο βοηθός στέκεται:
1. μπροστά από τον ασκούμενο.
2. πίσω από τον ασκούμενο.
3. δεξιά από τον ασκούμενο
4. αριστερά από τον ασκούμενο.
Σχετικά με τη σωστή εκτέλεση της κυβίστησης σε στρώμα:
1. στην αρχή της άσκησης, όταν γίνεται η στήριξη των χεριών στο στρώμα, τα γόνατα είναι τεντωμένα.
2. στη φάση της άσκησης κατά την οποίατο σώμα κυλά πάνω στον αυχένα και στη ράχη, τα γόνατα είναι λυγισμένα
3. στο τέλος της άσκησης ο ασκούμενος, προκειμένου να επανέλθει στην όρθια στάση, ακουμπά τα χέρια του στο στρώμα για να πάρει ώθηση.
4. δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Για να εκτελεστεί η άσκηση της κατακόρυφης στήριξης συνιστάται:
1. να μη γίνει καμία προβολή σκέλους.
2. να γίνει προβολή του ενός σκέλους προς τα εμπρός
3. να γίνει εμπρός-πίσω αιώρηση του ενός σκέλους
4. να γίνει πλάγια αιώρηση του ενός σκέλους
Κατά την εκμάθηση της ανακυβίστησης, ο βοηθός στέκεται πλάγια από τον ασκούμενο και τον βοηθάει πιάνοντάς τον:
1. από τα χέρια
2. από τον αυχένα.
3. από τη μέση
4. από τους μηρούς
Το μουσικό μέτρο του χορού «τσακώνικος» είναι:
1. 2/4
2. 3/4.
3. 4/4.
4. κανένα από τα παραπάνω.
Ίδιο μουσικό μέτρο έχουν οι χοροί:
1. «ζωναράδικος» και «καλαματιανός».
2. «καλαματιανός» και «καραγκούνα».
3. «συρτός στα τρία» και «πεντοζάλης».
4. «τσακώνικος» και «τσάμικος»
Ο χορός «τσακώνικος» χορεύεται με λαβή:
1. από το βραχίονα (αγκαζέ).
2. από τους ώμους.
3. από τις παλάμες με τα χέρια κάτω.
4. από τις παλάμες με λυγισμένους τους αγκώνες.
Ποιος από τους παρακάτω χορούς χορεύεται σε μουσικό μέτρο 2/4;
1. «Τσακώνικος».
2. «Τσάμικος».
3. «Καλαματιανός».
4. «Χασάπικος γρήγορος».
Ο χορός «Αϊ-Γιώργης» χορεύεται:
1. στην Κέρκυρα.
2. στην Ήπειρο
3. στη Μακεδονία.
4. στα Δωδεκάνησα
Ο αρχαίος συρτός χορός θεωρείται πως είναι ο χορός:
1. «τικ μονό».
2. «καλαματιανός».
3. «καραγκούνα».
4. «ζωναράδικος»
Ποιος από τους παρακάτω χορούς χορεύεται μόνο από γυναίκες;
1. Ο «καλαματιανός».
2. Ο «ζωναράδικος».
3. Ο «Αϊ-Γιώργης».
4. Ο «τσακώνικος».
Απομεινάρια πανάρχαιας μορφής πολεμικού χορού θυμίζει το ύφος του χορού:
1. «καραγκούνα».
2. «συρτός νησιώτικος».
3. «παλαμάκια».
4. «πεντοζάλης».
Στην καλαθοσφαίριση, ένας στενά φυλασσόμενος παίκτης πρέπει να μεταβιβάσει, να σουτάρει ή να ντριμπλάρει την μπάλα:
1. μέσα σε 3 δευτερόλεπτα
2. μέσα σε 5 δευτερόλεπτα
3. μέσα σε 10 δευτερόλεπτα
4. χωρίς χρονικό περιορισμό
Στην καλαθοσφαίριση, ο βασικότερος τρόπος μεταβίβασης της μπάλας είναι:
1. η μεταβίβαση πάνω από το κεφάλι.
2. η μεταβίβαση με ένα χέρι
3. η μεταβίβαση με δύο χέρια από το στήθος.
4. η σκαστή μεταβίβαση με δύο χέρια
Στην καλαθοσφαίριση, κατά την προσποίηση με σταυρωτό βήμα:
1. το πρώτο βήμα του παίκτη πρέπει να είναι μικρό.
2. το πρώτο βήμα του παίκτη πρέπει να είναι μεγάλο.
3. το δεύτερο βήμα του παίκτη πρέπει να είναι μικρό.
4. δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω
Κατά την ανάπτυξη του αιφνιδιασμού στην καλαθοσφαίριση, μετά την πρώτη πάσα η μπάλα προωθείται συνήθως:
1. στο κέντρο του γηπέδου
2. στα πλάγια του γηπέδου
3. στον κεντρικό παίκτη (center).
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω.
Στην καλαθοσφαίριση, μια από τις βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν την επίθεση για να επιτευχθεί διάσπαση της πιεστικής άμυνας έχει ως εξής:
1. Η προώθηση της μπάλας πρέπει να γίνεται από τα πλάγια.
2. Η προώθηση της μπάλας πρέπει να γίνεται από το κέντρο.
3. Πρέπει να χρησιμοποιούνται μακρινές μεταβιβάσεις
4. Ο συντονιστής της ομάδας (play maker) πρέπει με ντρίμπλες να αποφεύγει τις παγίδες
Στην καλαθοσφαίριση, κατά την υποδοχή της μπάλας ΔΕΝ συνιστάται ο παραλήπτης να:
1. καταλαμβάνει μικρό χώρο.
2. έχει τα χέρια του προτεταμένα προς το μέρος του πασέρ.
3. παρακολουθεί την τροχιά της μπάλας.
4. πιάνει την μπάλα περίπου μπροστά στο στήθος του.
Ο μικρότερος αριθμός παικτών που μπορεί να έχει μια ομάδα στον αγωνιστικό χώρο και να συνεχίζεται η διεξαγωγή ενός αγώνα καλαθοσφαίρισης είναι:
1. 2 παίκτες.
2. 3 παίκτες
3. 4 παίκτες
4. 5 παίκτες
Στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης, το μήκος της γραμμής των ελεύθερων βολών είναι:
1. 3,30 μέτρα
2. 3,50 μέτρα
3. 3,60 μέτρα
4. 3,80 μέτρα
Στην καλαθοσφαίριση, σε αγώνες εθνικού επιπέδου, οι ελάχιστες διαστάσεις του γηπέδου πρέπει να είναι:
1. 24 μέτρα μήκος και 12 μέτρα πλάτος.
2. 26 μέτρα μήκος και 14 μέτρα πλάτος
3. 30 μέτρα μήκος και 15 μέτρα πλάτος
4. 36 μέτρα μήκος και 18 μέτρα πλάτος.
Στην πετοσφαίριση, όλες οι γραμμές του γηπέδου έχουν πλάτος:
1. 10 εκατοστά.
2. 7 εκατοστά.
3. 5 εκατοστά.
4. 4 εκατοστά
Στην πετοσφαίριση, οι στυλοβάτες που στηρίζουν το φιλέ:
1. βρίσκονται σε απόσταση 0,5-1,0 μ. έξω από τις πλάγιες γραμμές.
2. έχουν ύψος 2,35 μ
3. τοποθετούνται στο έδαφος με σύρματα.
4. Δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω.
Στην πετοσφαίριση, ένα τριπλό μπλοκ:
1. μπορεί να σχηματιστεί μόνο στη μέση του φιλέ.
2. μπορεί να σχηματιστεί μόνο στα άκρα του φιλέ.
3. εκτελείται με τα χέρια των παικτών να απέχουν τουλάχιστον μία μπάλα από το φιλέ.
4. μπορεί να έχει ως οδηγό τον ακραίο ή τον κεντρικό μπλοκέρ.
Σε έναν αγώνα πετοσφαίρισης κάθε ομάδα δικαιούται:
1. το πολύ 4 αλλαγές αθλητών σε κάθε σετ.
2. να αντικαταστήσει μόνο έναν αθλητή κατά τη διάρκεια μιας διακοπής
3. να ζητήσει αλλαγή αθλητή πριν την έναρξη ενός σετ.
4. να κάνει διαδοχικά αιτήματα για αλλαγές αθλητών κατά τη διάρκεια της ίδιας διακοπής του αγώνα
Σε έναν αγώνα πετοσφαίρισης οι αθλητές ΔΕΝ επιτρέπεται σε καμία περίπτωση:
1. να φορούν γυαλιά.
2. να παίζουν φορώντας τις φόρμες τους.
3. να παίζουν ξυπόλητοι.
4. να φορούν φανέλα με το νούμερο 20.
Στην πετοσφαίριση, στην πάσα προς τα πίσω συνιστάται:
1. πριν από την επαφή με την μπάλα τα γόνατα να είναι τεντωμένα.
2. πριν από την επαφή με την μπάλα το ένα πόδι να είναι λίγο πιο μπροστά από το άλλο
3. κατά την επαφή με την μπάλα οι καρποί να μη συμμετέχουν εμφανώς
4. κατά την επαφή με την μπάλα οι αντίχειρες να μη συμμετέχουν
Στην πετοσφαίριση, για τη σωστή εκτέλεση του μετωπικού σερβίς από κάτω συνιστάται στους δεξιόχειρες παίκτες:
1. να αφήνουν την μπάλα σε ελάχιστο ύψος (περίπου 10 εκ.).
2. να αφήνουν την μπάλα μπροστά από το αριστερό τους πόδι.
3. να χτυπούν την μπάλα όταν το δεξί τους χέρι βρίσκεται δίπλα στο ισχίο.
4. να χτυπούν την μπάλα με τον πήχυ.
Στην πετοσφαίριση, όταν ακουμπήσουν την μπάλα ταυτόχρονα δύο συναθλητές οι οποίοι δεν επιχειρούν μπλοκ, αυτό λογίζεται ως:
1. ένα κτύπημα.
2. δύο κτυπήματα
3. ένα ή δύο κτυπήματα ανάλογα με το αν συγκρουστούν οι αθλητές ή όχι.
4. ένα ή δύο κτυπήματα ανάλογα με την κρίση του διαιτητή
Στην πετοσφαίριση, η άμυνα με ατομικό μπλοκ και το 6 μπροστά:
1. είναι κατάλληλη για αντιπάλους με καλή υποδοχή μπάλας
2. είναι κατάλληλη για αντιπάλους με δυνατές επιθέσεις
3. είναι κατάλληλη για αντιπάλους που δε χρησιμοποιούν πολλά πλασέ
4. δημιουργεί σύγχυση αρμοδιοτήτων και χώρων υπευθυνότητας μεταξύ των αμυντικών παικτών
Στην πετοσφαίριση, ο πασαδόρος ευνοείται στην οργάνωση της επίθεσης αν λάβει την μπάλα:
1. μόνο στη ζώνη 2.
2. μόνο στη ζώνη 3.
3. μόνο στη ζώνη 4.
4. στις ζώνες 2 ή 3.
Στη χειροσφαίριση, η άμυνα ζώνης 6:0:
1. είναι ανεπαρκής όταν ο αντίπαλος παίζει για να κρατήσει το αποτέλεσμα του αγώνα
2. χρησιμοποιείται από ομάδες που έχουν παίκτες κοντύτερους από τους αντιπάλους.
3. δεν επιτρέπει εύκολες συνεργασίες των παικτών με τον τερματοφύλακα
4. δεν επιτρέπει την ελεύθερη κυκλοφορία της μπάλας έξω από τη γραμμή των 9 μέτρων.
Στη χειροσφαίριση, η «μπρος-πίσω» κίνηση:
1. αφορά μόνο τους ενδιάμεσους παίκτες.
2. αφορά μόνο τον κεντρικό παίκτη
3. αφορά κυρίως τους ενδιάμεσους και τον κεντρικό παίκτη.
4. δεν αποτελεί κατάλληλο μέσο για τη διάσπαση της οργανωμένης άμυνας.
Στη χειροσφαίριση, στη διαγώνια βασική επιθετική θέση:
1. βρίσκεται ο επιθετικός κατά τη στιγμή της υποδοχής της μπάλας.
2. συνιστάται τα γόνατα να είναι τεντωμένα
3. συνιστάται τα πέλματα να βρίσκονται στην ίδια ευθεία.
4. συνιστάται οι αντίχειρες με τους δείκτες να σχηματίζουν τρίγωνο.
Στη χειροσφαίριση, το κράτημα της μπάλας:
1. δεν επιτρέπεται να γίνεται και με τα δύο χέρια.
2. συνιστάται να γίνεται με ολόκληρη την παλάμη.
3. μπορεί να σταθεροποιηθεί με τη χρήση κόλλας στις άκρες των δακτύλων.
4. είναι συνήθως σταθερότερο στους βραχύσωμους αθλητές
Στη χειροσφαίριση, κατά τη διάρκεια του αγώνα οι αναπληρωματικοί παίκτες μπορούν νααντικαταστήσουν παίκτες γηπέδου:
1. χωρίς την άδεια της γραμματείας
2. μόνο μετά από τάιμ άουτ.
3. μόνο σε περίπτωση τραυματισμού
4. μόνο μετά από επίτευξη τέρματος
Tο βασικότερο είδος μεταβίβασης της μπάλας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα χειροσφαίρισης είναι:
1. η σκαστή πάσα.
2. η βασική πάσα πάνω από τον ώμο.
3. η πάσα αιφνιδιασμού
4. η πάσα στήθους
Στη χειροσφαίριση, στη σκαστή πάσα το σημείο που κτυπά η μπάλα στο έδαφος:
1. πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση 2/3 από τον εκτελεστή της πάσας και 1/3 από τον παραλήπτη της.
2. πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση 1/3 από τον εκτελεστή της πάσας και 2/3 από τον παραλήπτη της
3. πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση 1/2 από τον εκτελεστή της πάσας και 1/2 από τον παραλήπτη της.
4. δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την επιτυχία της μεταβίβασης
Στη χειροσφαίριση, δεν επιτρέπεται στον τερματοφύλακα:
1. να κινείται απεριόριστα με την μπάλα μέσα στην περιοχή του τέρματός του.
2. να εγκαταλείπει την περιοχή του τέρματος χωρίς την μπάλα και να παίρνει μέρος στον αγώνα.
3. να επανέρχεται στην περιοχή τέρματος από τον αγωνιστικό χώρο με την μπάλα στην κατοχή του
4. τίποτε από τα παραπάνω.
Στη χειροσφαίριση, η παράταση αποτελείται από δύο ημίχρονα των:
1. 5 λεπτών.
2. 6 λεπτών.
3. 10 λεπτών.
4. 15 λεπτών.
Στη χειροσφαίριση, στην κανονική διάρκεια αγώνα, μια ομάδα έχει δικαίωμα να πάρει το πολύ:
1. 1 τάιμ άουτ συνολικά
2. 1 τάιμ άουτ στο πρώτο ημίχρονο και 1 στο δεύτερο.
3. 2 τάιμ άουτ στο πρώτο ημίχρονο και 2 στο δεύτερο.
4. 3 τάιμ άουτ συνολικά

ΑΣΕΠ 2008

Γνωστικό ΑντικείμενοΚλάδος ΠΕ 11 - Γυμναστές

Γνωστικό Αντικείμενο
Κλάδος
ΠΕ 11 - Γυμναστές