Κατασκευή τεστ από: Καρβουνίδη Γιώργο Καθηγητή Πληροφορικής ΠΕ20
Το ημερολόγιο παρατήρησης του νηπιαγωγού έχει στόχο:
Να μπορεί ο νηπιαγωγός να κατατάσσει τα παιδιά σε κατηγορίες ανάλογα με τις επιδόσεις τους.
Να του επιτρέπει να παρακολουθεί την πορεία των παιδιών και να την ερμηνεύει ώστε να ανατροφοδοτεί τη δράση του.
Να του επιτρέπει στο τέλος της χρονιάς να ξέρει ποια παιδιά είναι ώριμα να παρακολουθήσουν την Α΄ Δημοτικού.
Να θυμάται ο νηπιαγωγός ποιες δραστηριότητες έχει ήδη κάνει για να μην τις επαναλάβει.
Οι παράγοντες, οι οποίοι παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην άσκηση αγωγής, είναι και πολλοί και σημαντικοί. Ποιος, όμως, από τους παρακάτω συνδυασμούς είναι τόσο απαραίτητος, ώστε, χωρίς αυτόν να μην είναι δυνατή η άσκηση της αγωγής;
Ο νηπιαγωγός και ο μαθητής.
Ο νηπιαγωγός, ο μαθητής και οι κτιριακές εγκαταστάσεις.
Ο νηπιαγωγός, ο μαθητής και τα εποπτικά μέσα.
Τίποτε από τα παραπάνω.
Με βάση το νέο Πρόγραμμα της Νεοελληνικής Γλώσςας για το Νηπιαγωγείο, όταν τα παιδιά τελειώνουν μια ζωγραφιά:
Πρέπει να γράφουν το όνομά τους.
Πρέπει να γράφουν τι απεικονίζει η ζωγραφιά τους.
Πρέπει να υπαγορεύσουν στο νηπιαγωγό μια πρόταση για τη ζωγραφιά τους και να την αντιγράψουν.
Πρέπει να είναι ελεύθερα να αποφασίσουν τι από τα παραπάνω θέλουν να κάνουν.
Ανάμεσα στο νηπιαγωγό και στους μαθητές δημιουργούνται στενές διαπροσωπικές σχέσεις όταν:
Ο νηπιαγωγός αποδέχεται όλους τους μαθητές και σέβεται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καθενός
Ο νηπιαγωγός αγαπά όλους τους μαθητές
Οι μαθητές συμπεριφέρονται σωστά και έχουν καλές επιδόσεις.
Ο νηπιαγωγός έχει ιδιαίτερο ταλέντο.
Συχνά οι νηπιαγωγοί επιβραβεύουν τα παιδιά που κάνουν σωστά μια εργασία δίνοντάς τους αυτοκόλλητα. Αυτού του είδους η επιβράβευση:
Είναι αναγκαία προκειμένου τα παιδιά να ενδιαφερθούν να κάνουν σωστά τις εργασίες τους.
Είναι αναγκαία προκειμένου να ενημερώνονται τα παιδιά για τις επιδόσεις τους
Δεν είναι αναγκαία όταν ο νηπιαγωγός οργανώνει την τάξη του με τρόπο που να δημιουργεί στα παιδιά ενδογενή κίνητρα.
Είναι αναγκαία μόνο στις περιπτώσεις παιδιών με ιδιαίτερες δυσκολίες.
Στο νέο αναλυτικό Πρόγραμμα της Νεοελληνικής Γλώσσας για το Νηπιαγωγείο, όταν τα παιδιά γράφουν αυθόρμητα, ο νηπιαγωγός διορθώνει τα λάθη τους:
Κάθε φορά.
Όταν το ίδιο το παιδί ζητήσει άμεσα ή έμμεσα διόρθωση.
Ποτέ
Όταν κρίνει ότι ένα παιδί προχωρά με πιο αργούς ρυθμούς σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Ποιο από τα παρακάτω χαρακτηριστικά δεν προσιδιάζει στον ιδανικό εκπαιδευτικό:
Το να αγαπά το παιδί και να αφοσιώνεται σε αυτό και στο παιδοκεντρικό του έργο.
Το να κατέχει το κέντρο κάθε μαθησιακής και εκπαιδευτικής δραστηριότητας.
Το να έχει αναπτυγμένες διδακτικές ικανότητες.
Το να διακρίνεται από συναισθηματική σταθερότητα.
Ο κύριος στόχος των αυθόρμητων δραστηριοτήτων είναι:
Να αναπτύξουν τα παιδιά την κοινωνικότητά τους μέσα από παιχνίδια ρόλων και αξιοποίηση υλικού.
Να απασχοληθούν τα παιδιά μέχρι να ξεκινήσει το ημερήσιο πρόγραμμα.
Να μπορεί ο νηπιαγωγός να κάνει ενισχυτική παρέμβαση σε κάποια παιδιά
Να εξοικειωθούν τα παιδιά με το σχολείο.
Στο παιδαγωγικό ζεύγος παιδαγωγός-παιδαγωγούμενος ή εκπαιδευτικός- μαθητής, η εκπαιδευτική σχέση είναι:
Σχέση ισότητας.
Σχέση ανισότητας
Σχέση ανισότητας και αμοιβαιότητας.
Τίποτε από τα παραπάνω.
Σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα του 1989, η γνώση του φυσικού περιβάλλοντος οικοδομείται:
Με παρατήρηση και διερεύνηση.
Με λεκτική εξήγηση από τον εκπαιδευτικό.
Με χειρισμούς που κάνουν τα ίδια τα παιδιά.
Με συνδυασμό του α και του γ.
Στο χώρο του Νηπιαγωγείου ο προφορικός λόγος:
Καλλιεργείται μέσα από συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Καλλιεργείται με την ανάγνωση ιστοριών με πλούσιο λεξιλόγιο.
Καλλιεργείται κυρίως όταν ζητάμε από τα παιδιά να αφηγηθούν
Καλλιεργείται με κάθε αφορμή σε κάθε δραστηριότητα.
Συνθήκες στην οικογένεια που μπορεί να δημιουργήσουν άμεσα ή έμμεσα προβλήματα συμπεριφοράς στο παιδί, τόσο στο σχολικό όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον και στη μετέπειτα ζωή είναι:
Η αυταρχική και καταπιεστική αλλά και υπέρμετρα επιεικής και επιτρεπτική ή υπερπροστατευτική, καθώς και αλλοπρόσαλλη μεταχείριση των παιδιών.
Το κοινωνικό – οικονομικό επίπεδο σε συνδυασμό με άλλες συνθήκες.
Η διαλυμένη οικογένεια.
Ο κακός χαρακτήρας, η επισφαλής ψυχική υγεία και η δυσαρμονική συμβίωση των γονέων.
Τα φύλλα εργασίας στο Νηπιαγωγείο πρέπει να αντιμετωπίζονται ως:
δραστηριότητες εμπέδωσης – αξιολόγησης.
δραστηριότητες μάθησης.
ένας τρόπος απασχόλησης των παιδιών κατά τις αυθόρμητες δραστηριότητες.
ένας από τα πιο χρήσιμα εργαλεία διδασκαλίας για το νηπιαγωγό.
Τόσο ο έπαινος όσο και η αποδοκιμασία ως εξωτερικά παρωθητικά μέσα πρέπει να επιλέγονται με ιδιαίτερη προσοχή και δεν μπορεί να είναι σταθερά, αλλά εξαρτώνται:
Από την προσωπικότητα του μαθητή.
Από την αιτία, για την οποία επαινείται ή μέμφεται ο μαθητής.
Από την ψυχολογική κατάσταση του μαθητή.
Από το συνδυασμό όλων των παραπάνω.
Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας:
Δεν είναι ακόμη ώριμα συναισθηματικά για να δουλέψουν σε ομάδες.
Μπορούν να μάθουν να δουλεύουν σε ομάδες.
Πρέπει κυρίως να μάθουν να εργάζονται ατομικά.
Δεν μπορούν να δουλέψουν σε ομάδες γιατί δεν έχουν ακόμη μάθει να επιχειρηματολογούν και να υποστηρίζουν τις απόψεις τους.
Προκειμένου να αξιολογήσει ο νηπιαγωγός έναν μαθητή:
Πρέπει να συγκρίνει αυτό που έκανε με ένα πρότυπο έργο που το θεωρεί άριστο.
Πρέπει να συγκρίνει αυτό που έκανε με έργα συμμαθητών του που τα θεωρεί άριστα.
Πρέπει να συγκρίνει αυτό που έκανε ο μαθητής με προηγούμενα έργα του ίδιου μαθητή.
Δεν πρέπει να κάνει καμία σύγκριση
Τα αίτια της μειωμένης ενεργητικότητας του δειλού παιδιού είναι πολλά, από τα οποία, όμως, το σοβαρότερο είναι:
Η σωματική μειονεξία του.
Το αυστηρό ή το υπερπροστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον του.
Οι αντίξοες σχολικές συνθήκες.
Η μειωμένη αυτοεκτίμησή του
Τα παιδιά μιας τάξης Νηπιαγωγείου αποφασίζουν να κάνουν μια αφίσα για τη γιορτή της τάξης τους. Διαλέξτε με ποιον τρόπο θα τα οδηγούσατε στη δημιουργία της.
Θα τους ζητούσα να μου υπαγορεύσουν αυτά που θα ήθελαν να γράψουμε.
Θα έγραφα το κείμενο της αφίσας και θα τους ζητούσα να τη διακοσμήσουν
Θα επεξεργαζόμουν μαζί τους άλλες αφίσες για να καταλάβουν τη δομή και το περιεχόμενο μιας αφίσας και στη συνέχεια θα συζητούσα μαζί τους για το περιεχόμενό της.
Θα τα άφηνα τελείως ελεύθερα να τη φτιάξουν, όπως θα ήθελαν.
Στο παιδαγωγικό ζεύγος παιδαγωγός-Παιδαγωγούμενος ή εκπαιδευτικός- μαθητής, η εκπαιδευτική σχέση είναι:
Αμφίδρομη
Ανάδρομη
Μονόδρομη
Τίποτε από τα παραπάνω.
Ποια από τις Παρακάτω εκφράσεις δεν ταιριάζει με το ρόλο του εκπαιδευτικού στο σύγχρονο Νηπιαγωγείο:
Δημιουργεί πλούσιο σε ερεθίσματα περιβάλλον.
Καθοδηγεί διακριτικά τους μαθητές.
Ελέγχει κάθε εκπαιδευτική κατάσταση εφόσον βρίσκεται στο κέντρο της κάθε δραστηριότητας
Αποτελεί μέλος της ομάδας.
Από τα αίτια που προκαλούν την έλλειψη ενδιαφέροντος για μάθηση στο παιδί, το πιο σοβαρό είναι:
Η έλλειψη συνεργασίας των γονέων με το σχολείο.
Η έλλειψη ενδιαφέροντος των ίδιων των γονέων για μάθηση, ώστε να διδάσκουν με το παράδειγμά τους.
Η έλλειψη κατάλληλου οικογενειακού περιβάλλοντος για μελέτη του παιδιού.
Η έλλειψη εφαρμογής κατάλληλων διδακτικών μεθόδων στο Νηπιαγωγείο.
Η ομαλή μετάβαση από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό απαιτεί:
Στενή συνεργασία μεταξύ των βαθμίδων.
Δραστηριοποίηση της βαθμίδας υποδοχής.
Ειδική προετοιμασία της βαθμίδας προέλευσης
Τίποτε από τα παραπάνω
Ο προσανατολισμός στο χώρο διδάσκεται στο Νηπιαγωγείο για πολλούς λόγους. Σημειώστε ποιος από τους παρακάτω λόγους δεν ισχύει:
Γιατί σχετίζεται με την ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού.
Γιατί είναι αναγκαίος προκειμένου να εξοικειωθούν τα παιδιά με τη φορά της ανάγνωσης και της γραφής.
Γιατί αποτελεί βασική ύλη του Αναλυτικού Προγράμματος για τις Προμαθηματικές έννοιες
Για να μπορούν τα παιδιά να προσανατολίζονται σε έναν χάρτη.
Το διδακτικό έργο του νηπιαγωγού αποβλέπει κυρίως:
Στη κατάκτηση δεξιοτήτων από το μαθητή
Στην πλήρη αφομοίωση γνώσεων από το μαθητή.
Στην πλήρη και ολοκληρωμένη προπαρασκευή του παιδιού για το Δημοτικό
Σε τίποτε από τα παραπάνω.
Με βάση τις θεωρίες μάθησης που αποτελούν το θεωρητικό υπόβαθρο για την προσχολική εκπαίδευση, η αξιοποίηση των βιωμάτων των παιδιών είναι σημαντική γιατί:
Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν ότι το σχολείο είναι οικείος χώρος.
Οι νέες γνώσεις οικοδομούνται με βάση τις παλιότερες.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να μεταφέρουν στο σχολείο αυτά που γίνονται στο σπίτι.
Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να ακούν τις εμπειρίες των άλλων παιδιών.