ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2005ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΤΕΙ«Γνωστικό Αντικείμενο»

Το πρότυπο διαδρόμου PCMCIA χρησιμοποιείται:
1. σε όλους τους προσωπικούς υπολογιστές.
2. σε φορητούς υπολογιστές.
3. σε υπολογιστές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα UNIX
4. σε κανέναν από τους παραπάνω υπολογιστές
Αδυναμία εύρεσης μιας λέξης στη λανθάνουσα (cache) μνήμη επιφέρει:
1. καθυστέρηση στην ανάγνωση δεδομένων.
2. επιτάχυνση στην ανάγνωση δεδομένων.
3. μεταφορά δεδομένων από το δίσκο.
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Ο υπολογιστής μπορεί να εκτελέσει άμεσα εντολές:
1. συμβολικής γλώσσας
2. γλώσσας C.
3. γλώσσας μηχανής.
4. οποιασδήποτε γλώσσας.
Ποιoς από τους παρακάτω αριθμούς στην παράσταση συμπληρώματος του 2, ακέραιων αριθμών, είναι αλγεβρικά μεγαλύτερος:
1. 11011010
2. 11100000
3. 11100111
4. 11001101
Το πλήθος των δυαδικών ψηφίων του συντελεστή, στην παράσταση κινητής υποδιαστολής πραγματικών αριθμών, καθορίζει:
1. την ακρίβεια του αριθμού.
2. το εύρος των αριθμών που μπορούν να παρασταθούν.
3. και τα δύο παραπάνω.
4. το ακέραιο μέρος του αριθμού.
Ποιο είναι το σωστό αποτέλεσμα του αλγεβρικού αθροίσματος των αριθμών 111000 και 101111 όταν χρησιμοποιείται παράσταση συμπληρώματος του 2:
1. 011101
2. 111111
3. 100111
4. 000111
Οι όροι «διεύθυνση εντολής» (instruction address) και «τμήμα διεύθυνσης» (address part), στις εντολές σε γλώσσα μηχανής:
1. είναι ταυτόσημες έννοιες.
2. είναι διαφορετικές έννοιες.
3. δηλώνουν διευθύνσεις στο δίσκο
4. δηλώνουν διευθύνσεις στη λανθάνουσα (cache) μνήμη.
Στον κύκλο ανάκλησης μιας εντολής (fetch cycle) σε γλώσσα μηχανής:
1. μεταφέρεται η εντολή από τη μνήμη στο συσσωρευτή (accumulator).
2. μεταφέρεται η εντολή από τη μνήμη στο μετρητή προγράμματος (instruction counter).
3. μεταφέρεται η εντολή από τη μνήμη στον καταχωρητή εντολών (instruction register).
4. δε συμβαίνει τίποτα από τα παραπάνω.
Ένας υπολογιστής με αρχιτεκτονική RISC:
1. έχει λίγους καταχωρητές.
2. έχει πολλούς καταχωρητές.
3. διαθέτει μεγάλο ρεπερτόριο εντολών
4. χρησιμοποιεί μικροπρογραμματιζόμενη λογική.
Το άνυσμα διακοπής (interrupt vector) υποδηλώνει:
1. ένα δεδομένο.
2. μία διεύθυνση.
3. μέγεθος μνήμης
4. τίποτα από τα παραπάνω
Η λειτουργία DMA (Direct Μemory Access) χρησιμεύει για να μεταφέρει άμεσα πληροφορίες:
1. από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας στη λανθάνουσα (cache) μνήμη και αντιστρόφως
2. από περιφερειακές μονάδες στην κεντρική μονάδα επεξεργασίας και αντιστρόφως
3. από τη λανθάνουσα (cache) μνήμη στις περιφερειακές μονάδες και αντιστρόφως
4. από περιφερειακές μονάδες στην κεντρική μνήμη και αντιστρόφως.
Μικροπρογραμματισμός (microprogramming) σημαίνει:
1. προγραμματισμός μικροϋπολογιστή
2. προγραμματισμός σε γλώσσα μηχανής
3. προγραμματισμός σε συμβολική γλώσσα
4. τίποτα από τα παραπάνω
Οι όροι τομέας (sector) και συστοιχία (cluster):
1. είναι ισοδύναμοι.
2. ο πρώτος είναι υποσύνολο του δεύτερου.
3. ο δεύτερος είναι υποσύνολο του πρώτου
4. αναφέρονται σε διαφορετικά μέσα αποθήκευσης πληροφοριών
Οι όροι FPGA και ASIC αναφέρονται σε:
1. αλγόριθμους.
2. προγράμματα
3. υλικό (hardware).
4. τίποτα από τα παραπάνω
Ο πλήρης αθροιστής είναι ένα λογικό κύκλωμα που:
1. υπολογίζει το άθροισμα 2 δυαδικών ψηφίων λαμβάνοντας υπόψιν και το κρατούμενο
2. υπολογίζει το άθροισμα 2 δυαδικών ψηφίων μη λαμβάνοντας υπόψιν το κρατούμενο
3. υπολογίζει το άθροισμα 2 δεκαδικών ψηφίων λαμβάνοντας υπόψιν και το κρατούμενο
4. υπολογίζει το άθροισμα 2 δεκαδικών ψηφίων μη λαμβάνοντας υπόψιν το κρατούμενο
Η εικονική (virtual memory) μνήμη είναι:
1. μεγαλύτερη από την κύρια μνήμη (main memory).
2. μη σχετιζόμενη ως προς το μέγεθος με την κύρια μνήμη
3. ίση με την κύρια μνήμη
4. μικρότερη από την κύρια μνήμη
Η έμμεση διεύθυνση (indirect address) χρησιμεύει για:
1. τη γρηγορότερη προσπέλαση πληροφοριών.
2. την εξοικονόμηση δυαδικών ψηφίων
3. τη αύξηση του αριθμού των προσπελάσιμων θέσεων μνήμης
4. τίποτα από τα παραπάνω
Στα λειτουργικά συστήματα καταμερισμού χρόνου (time sharing), εάν το κβάντο χρόνου γίνει πολύ μεγάλο, τότε αυτά μοιάζουν με λειτουργικά συστήματα:
1. ομαδικής επεξεργασίας (batch processing).
2. πολυπρογραμματισμού (multiprogramming).
3. πραγματικού χρόνου (real time).
4. ειδικού σκοπού (special purpose).
Τα λειτουργικά συστήματα χρησιμεύουν για:
1. να εξυπηρετούν το χρήστη
2. να αξιοποιούν το υλικό (hardware).
3. να διευκολύνουν το χειρισμό αρχείων
4. όλα τα προηγούμενα
Κρίσιμα τμήματα (critical sections) διεργασιών (processes):
1. απαγορεύεται να εκτελούνται ταυτόχρονα από πολλές διεργασίες, χωρίς να αποκλείεται κάποιες να εκτελούν ταυτόχρονα μη κρίσιμα τμήματά τους.
2. απαγορεύεται να εκτελούνται ταυτόχρονα από πολλές διεργασίες και αποκλείεται κάποιες να εκτελούν ταυτόχρονα μη κρίσιμα τμήματά τους.
3. επιτρέπεται να εκτελούνται ταυτόχρονα από πολλές διεργασίες.
4. όταν εκτελούνται τερματίζονται οι αντίστοιχες διεργασίες
Οι σηματοφορείς (semaphores) χρησιμεύουν για να:
1. γίνεται πιο εύκολα η μετάφραση προγραμμάτων
2. συγχρονίζονται οι διεργασίες
3. επιταχύνεται η εκτέλεση προγραμμάτων.
4. αντικαταστήσουν πολύπλοκες δομές δεδομένων
Οι κατάλογοι (directories) είναι αρχεία που χρησιμεύουν:
1. στο ίδιο το λειτουργικό σύστημα
2. στους χρήστες για τα προσωπικά τους αρχεία
3. στα συστήματα διαχείρισης βάσεων δεδομένων
4. σε όλα τα προηγούμενα.
Οι ελαφρές (lightweight) διεργασίες (processes) διαφέρουν από τις διεργασίες:
1. στο μέγεθος των προγραμμάτων που εκτελούν
2. στο μέγεθος της χρησιμοποιούμενης από τον χρήστη μνήμης
3. στο πόσο επιβαρύνουν την κεντρική μονάδα επεξεργασίας
4. στις δομές δεδομένων που χρησιμοποιούνται στον κώδικά τους
Διεργασία (process) είναι:
1. ένα πρόγραμμα.
2. ένας επεξεργαστής.
3. ένα ειδικό αρχείο
4. ένα πρόγραμμα σε εκτέλεση
Η λίστα έτοιμων διεργασιών (ready list) περιλαμβάνει:
1. τις διεργασίες (processes) που περιμένουν για είσοδο/έξοδο.
2. τις διεργασίες που περιμένουν σε κάποιο σηματοφορέα (semaphore).
3. τις διεργασίες που περιμένουν επιπλέον μνήμη.
4. τις διεργασίες που περιμένουν για εξυπηρέτηση από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας
Οι στρατηγικές FIFO (First-In First-Out) και LRU (Least Recently Used) χρησιμοποιούνται:
1. στη διαχείριση της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας
2. στη διαχείριση των περιφερειακών μονάδων.
3. στη διαχείριση της μνήμης.
4. σε τίποτα από τα παραπάνω.
Αποφυγή αδιεξόδου (deadlock avoidance) και ανίχνευση αδιεξόδου (deadlock detection):
1. είναι έννοιες ταυτόσημες
2. αφορούν μόνο τη χρήση των περιφερειακών μονάδων
3. δεν έχουν σχέση με τα λειτουργικά συστήματα
4. δημιουργούν χρονική επιβάρυνση στο λειτουργικό σύστημα
Η εντολή fork στο UNIX δημιουργεί μία διεργασία (process), η οποία:
1. δε μοιράζεται κοινές μεταβλητές (shared variables) με τη διεργασία που τη δημιούργησε
2. μοιράζεται κοινές μεταβλητές με τη διεργασία που τη δημιούργησε.
3. εξαρτάται από την έκδοση του UNIX εάν μοιράζεται ή όχι κοινές μεταβλητές
4. εξαρτάται από το μέγεθος της μνήμης εάν μοιράζεται ή όχι κοινές μεταβλητές
Σε ποιο λειτουργικό σύστημα οι συσκευές αναπαρίστανται με αρχεία στο σύστημα αρχείων του:
1. Στο UNIX.
2. Στα WINDOWS.
3. Και στα δύο παραπάνω
4. Σε κανένα από τα παραπάνω
Σε ποιο λειτουργικό σύστημα δεν υπάρχουν εντολές για τη δημιουργία ελαφρών (lightweight) διεργασιών (processes):
1. Στο DOS.
2. Στα WINDOWS.
3. Στο SOLARIS.
4. Σε κανένα από τα παραπάνω
Δίνεται η μη ταξινομημένη λίστα από πέντε ακέραιους αριθμούς: 6, 15, 8, 3, 13. Πόσες αντιμεταθέσεις στοιχείων της λίστας πρέπει να εκτελέσει ο αλγόριθμος ταξινόμησης φυσαλίδας (bubble sort) για την πλήρη ταξινόμηση της λίστας σε αύξουσα σειρά;
1. Τρεις (3).
2. Τέσσερις (4).
3. Πέντε (5).
4. Οκτώ (8).
Ο αλγόριθμος δυαδικής αναζήτησης σε ένα ταξινομημένο πίνακα Ν στοιχείων απαιτεί χρόνο:
1. Ο(Ν).
2. Ο(NlogN).
3. O(logN)
4. που εξαρτάται από τη σειρά ταξινόμησης (φθίνουσα ή αύξουσα) στην οποία είναι τα στοιχεία
Ο καλύτερος αλγόριθμος ταξινόμησης σε ένα πίνακα Ν στοιχείων:
1. απαιτεί χρόνο O(N3).
2. απαιτεί χρόνο O(N2).
3. απαιτεί χρόνο Ο(NlogN).
4. κανένα από τα παραπάνω
Ένα δυαδικό δένδρο αναζήτησης:
1. είναι πάντα ισοζυγισμένο.
2. είναι ισοζυγισμένο αν είναι AVL δένδρο.
3. είναι ισοζυγισμένο αν έχει συνεχόμενους αριθμούς
4. δεν μπορεί ποτέ να είναι ισοζυγισμένο.
Η δομή που επιτρέπει την ταχύτερη αναζήτηση σε ένα σύνολο ταξινομημένων δεδομένων:
1. είναι η συνδεδεμένη λίστα.
2. είναι η διπλά συνδεδεμένη λίστα.
3. είναι το δυαδικό δένδρο αναζήτησης.
4. εξαρτάται από τον αριθμό των δεδομένων.
Ο δομημένος προγραμματισμός βοηθά:
1. στην κατανόηση προγραμμάτων μεταξύ διαφορετικών προγραμματιστών
2. στον προγραμματισμό δομών δεδομένων.
3. στον προγραμματισμό των δομικών τμημάτων του Η/Υ.
4. στον προγραμματισμό δομοδιαγραμμάτων (block diagrams).
Έστω η συνάρτηση swap(a, b), που αντιμεταθέτει το περιεχόμενο των μεταβλητών a και b, και οι μεταβλητές x, y και z με τιμές 8, 15 και 7 αντίστοιχα. Ποιες θα είναι οι τιμές των x, y και z μετά την εκτέλεση του επόμενου αποσπάσματος προγράμματος:
swap (x, y);
swap (y, z);
1. x=7, y=8, z=15
2. x=15, y=8, z=7
3. x=15, y=7, z=8
4. x=7, y=15, z=8
Ποια από τις παρακάτω φράσεις περιγράφει καλύτερα το μεταγλωττιστή (compiler):
1. Ο μεταγλωττιστής μετατρέπει το πρόγραμμα από μια γλώσσα υψηλού επιπέδου σε γλώσσα μηχανής
2. Ο μεταγλωττιστής παράγει μια λίστα συντακτικών και λογικών σφαλμάτων
3. Ο μεταγλωττιστής αλλάζει τη γλώσσα υψηλού επιπέδου στην οποία είναι γραμμένο το πρόγραμμα, π.χ. από Pascal σε C.
4. Ο μεταγλωττιστής μετατρέπει ένα πρόγραμμα από γλώσσα μηχανής σε γλώσσα υψηλού
  επιπέδου.
Ποια τιμή επιστρέφει το ακόλουθο υποπρόγραμμα, αν κληθεί με num = 100 ;

boolean boil(int num) {
boolean temp = false;
if (num >100)
temp = true;
else
temp = false;
return ( temp || (num>50) );
}

(Σημείωση: Το σύμβολο «||» παριστά τη λογική διάζευξη)
1. false.
2. true.
3. 100
4. temp.
Δίνονται οι ακόλουθες δηλώσεις και αρχικοποιήσεις:
boolean isGreen = true;
boolean isRed = false;

Ποιες από τις παρακάτω εκφράσεις παίρνουν τιμή true:
α) isRed
β) !isRed && isGreen
γ) isRed || isGreen
δ) !isRed || !isGreen
ε) !isGreen

(Σημείωση: Το σύμβολο «||» παριστά τη λογική διάζευξη, το σύμβολο «&&» παριστά τη
λογική σύζευξη και το σύμβολο «!» παριστά τη λογική άρνηση)
1. β,γ,δ.
2. γ,δ
3. β,δ,ε
4. α,β
Ποια είναι η ελάχιστη και μέγιστη τιμή που μπορεί να επιστρέψει η παρακάτω συνάρτηση αν κληθεί func(100) ;
Θεωρήστε ότι η συνάρτηση rand(x) , για x ακέραιο θετικό, επιστρέφει μια ακέραιη τιμή στο κλειστό διάστημα [1, x] με ίση πιθανότητα.

int func(int n) {
int count = 0;
int value = 0;
while(count < n) {
value = value + rand(10);
int inside = n/5;
while(inside > 0) {
inside = inside – 1;
count = count + 1;
}
}
return (value);
}
1. Ελάχιστη 10 και μέγιστη 100.
2. Ελάχιστη 5 και μέγιστη 50.
3. Ελάχιστη 10*n και μέγιστη 100*n
4. Ελάχιστη 5*n και μέγιστη 50*n.
Η τάξη πολυπλοκότητας του αναδρομικού αλγόριθμου που υπολογίζει το ν-οστό όρο της ακολουθίας
Fibonacci (αν = αν-1 + αν-2 , α0 = α1 = 1) είναι:
1. σταθερή και ίση με 2.
2. πολυωνυμική
3. εκθετική.
4. εξαρτημένη εν γένει από το μεταγλωττιστή.
Λογικός προγραμματισμός είναι είδος προγραμματισμού όπου:
1. εκφράζουμε το πρόγραμμα αποκλειστικά με κανόνες και γεγονότα και υποβάλλουμε ερωτήσεις.
2. χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον επιλογές του τύπου
  IF A THEN B ELSE C
  (όπου το κριτήριο επιλογής A είναι μια σύνθετη λογική έκφραση).
3. εκφράζουμε το πρόγραμμα χρησιμοποιώντας συμβάντα (events) τα οποία ελέγχονται λογικά
4. το πρόγραμμα αποσκοπεί στο να υποστηρίζει το χρήστη να παίρνει λογικές αποφάσεις
Ποιο από τα παρακάτω αληθεύει στο λογικό προγραμματισμό:
1. Δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν αλγόριθμοι
2. Είναι δυνατή η απόδοση οποιουδήποτε αλγόριθμου
3. Είναι εφικτή η απόδοση αλγορίθμων που βασίζονται αποκλειστικά σε προτάσεις της Προτασιακής Λογικής.
4. Είναι εφικτή η απόδοση αλγορίθμων που περιέχουν αποκλειστικά εκφράσεις της λογικής Boole.
Ποιο από τα παρακάτω αληθεύει στον βασισμένο σε κλάσεις (class based) αντικειμενοστραφή (object-oriented) προγραμματισμό:
1. Δημιουργούμε τα στιγμιότυπα πάνω στον τύπο της αντίστοιχης κλάσης, η οποία πρέπει να έχει προκαθοριστεί.
2. Δημιουργούμε πρώτα τα στιγμιότυπα και αυτόματα ο μεταγλωττιστής συνθέτει τις αντίστοιχες κλάσεις βάσει των κοινών χαρακτηριστικών τους
3. Μπορούμε να επιλέξουμε αν θα ορίσουμε πρώτα τις κλάσεις και βάσει αυτών τα στιγμιότυπα, ή το αντίστροφο.
4. Καταγράφουμε κλάσεις και στιγμιότυπα και στη συνέχεια καθορίζουμε τις απαραίτητες σχέσεις
  του τύπου ‘ανήκει’.
Ο συναρτησιακός (functional) προγραμματισμός είναι:
1. λογικός προγραμματισμός, όπου εκφράζουμε τα δεδομένα σε μορφή συναρτήσεων και τα συσχετίζουμε λογικά, με σκοπό τον προγραμματισμό και τη λογική επεξεργασία θεμάτων πολύ μεγάλης συνθετότητας.
2. αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός, όπου συσχετίζουμε τα αντικείμενα μέσω συναρτησιακών συσχετισμών έτσι ώστε να είναι δυνατή η σύνθεση κλάσεων
3. αλγοριθμικός προγραμματισμός, όπου σχηματίζουμε αλγόριθμους που μπορούν να δέχονται είσοδο και επιστρέφουν οπωσδήποτε έξοδο, και μπορούμε μέσω συσχέτισης εξόδου προς είσοδο να κατασκευάσουμε συνθέσεις κατ’ αναλογία της σύνθεσης μαθηματικών συναρτήσεων.
4. αλγοριθμικός προγραμματισμός, όπου εκφράζουμε, συσχετίζουμε και επεξεργαζόμαστε μαθηματικές συναρτήσεις
Αν τα δεδομένα που θέλουμε να μεταφερθούν (μέσα από το διαδίκτυο) πρέπει να τηρούν μια συγκεκριμένη δομή, είναι προτιμότερο να κωδικοποιηθούν σε:
1. HTML (Hypertext Markup Language).
2. XML (eXtensible Markup Language).
3. WML (Wireless Markup Language).
4. XSL (eXtensible Stylesheet Language).
Αυτό που κυρίως διαφοροποιεί μια σχεσιακή βάση δεδομένων από ένα σύνολο αρχείων είναι ότι:
1. το μέγεθος των πινάκων μπορεί να είναι μεγαλύτερο από αυτό των αρχείων.
2. οι πίνακες δεν μπορούν να έχουν πάνω από 50 πεδία
3. τα αρχεία είναι σειριακά
4. η βάση δεδομένων εμπεριέχει, εκτός από τα δεδομένα, και την περιγραφή της δομής των πινάκων και των σχέσεων μεταξύ τους.
Όταν αναφερόμαστε στην SQL εννοούμε:
1. βάση δεδομένων
2. σύστημα διαχείρισης βάσεων δεδομένων.
3. γλώσσα διαχείρισης βάσεων δεδομένων
4. τεχνολογία βάσεων δεδομένων
Οι συναρτησιακές εξαρτήσεις ορίζονται πάνω σε:
1. πίνακες.
2. βάσεις δεδομένων
3. πεδία πινάκων.
4. κανένα από τα παραπάνω.
Το σχήμα μιας σχεσιακής βάσης δεδομένων δείχνει:
1. μια γραφική αναπαράσταση των πινάκων.
2. το περιεχόμενο των πινάκων
3. τη δομή των πινάκων (πεδία, τύπους πεδίων, κλειδιά κ.λπ.).
4. τις τιμές των κλειδιών των πινάκων
Ένα μοντέλο Οντοτήτων-Σχέσεων μιας σχεσιακής βάσης δεδομένων περιγράφει:
1. το μέγεθος των πινάκων.
2. το περιεχόμενο των πινάκων.
3. τον αριθμό των πεδίων των πινάκων
4. κανένα από τα παραπάνω
Ένας πίνακας μιας σχεσιακής βάσης δεδομένων έχει:
1. πάντα ένα κλειδί που αποτελείται από ένα μόνο πεδίο
2. πάντα ένα κλειδί που μπορεί να αποτελείται από πολλά πεδία
3. πάντα δύο κλειδιά, το πρωτεύον και το ξένο κλειδί.
4. πάντα ένα ξένο κλειδί
Οι κανονικές μορφές σχεσιακών σχημάτων βοηθούν:
1. στην ταχύτερη επεξεργασία ερωτήσεων.
2. στην αποτύπωση των σχέσεων με γραφικό τρόπο
3. στον περιορισμό ασυμβατοτήτων μεταξύ δεδομένων μετά από αλλαγές στα δεδομένα (εισαγωγές, διαγραφές, ενημερώσεις).
4. στη μείωση των ξένων κλειδιών μεταξύ πινάκων.
Το σχήμα μιας βάσης δεδομένων ορίζεται:
1. σε λογικό και φυσικό επίπεδο
2. σε εξωτερικό και εσωτερικό επίπεδο
3. σε εννοιολογικό, λογικό και φυσικό επίπεδο
4. σε εξωτερικό, εσωτερικό και φυσικό επίπεδο.
Με τον όρο «βάση δεδομένων» εννοούμε:
1. ένα σύστημα λογισμικού που διαχειρίζεται δεδομένα.
2. μια συλλογή από δεδομένα, οργανωμένα και με γνωστό το σχήμα οργάνωσής τους (πεδία, τύπους πεδίων κ.λπ.).
3. ένα σύστημα λογισμικού που επιτρέπει ερωτήσεις πάνω σε δεδομένα
4. μια συλλογή από αρχεία και τις σχέσεις μεταξύ τους.
Έστω οι πίνακες
A
F1 F2
X Y
C D
K L

B
F1 F2
Q R
F M
K Z
C T

Η εντολή
SELECT A.*, B.* FROM A LEFT OUTER JOIN B ON A.F1=B.F1 έχει ως έξοδο:
1. A.F1 A.F2 B.F1 B.F2
  C D C T
  K L K Z
2. A.F1 A.F2 B.F1 B.F2
  C D C T
  K L K Z
  X Y - -
3. A.F1 A.F2 B.F1 B.F2
  C D C T
  K L K Z
  - - Q R
  - - F M
4. A.F1 A.F2 B.F1 B.F2
  C D C T
  K L K Z
  - - Q R
  - - F M
  X Y - -
Η γλώσσα SQL:
1. επιτρέπει τη δημιουργία νέων πινάκων.
2. δεν επιτρέπει τη δημιουργία νέων πινάκων
3. δεν επιτρέπει την αλλαγή του σχήματος πινάκων
4. επιτρέπει ερωτήσεις πάνω σε πέντε (5) πίνακες το πολύ.
Οι όψεις (views) χρησιμοποιούνται στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων με στόχο:
1. τη ταχύτερη επεξεργασία ερωτήσεων
2. τη καλύτερη συνεργασία με γλώσσες προγραμματισμού
3. την απλούστερη (πιο σύντομη) διατύπωση ερωτήσεων
4. τη δημιουργία νέων πινάκων στη βάση δεδομένων
Έστω ότι σας δίνεται το a-name@hermes.somewhere.gr. Τι σημαίνει αυτό;
1. Ο υπολογιστής με το όνομα a-name ανήκει στο δίκτυο hermes.somewhere.gr.
2. O χρήστης με το όνομα a-name έχει πρόσβαση στον υπολογιστή hermes.somewhere.gr
3. Ο χρήστης με το όνομα a-name χρησιμοποιεί την υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που
  παρέχεται από τον υπολογιστή hermes.somewhere.gr για την αποστολή μηνυμάτων
  ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
4. Κανένα από τα παραπάνω
Η γλώσσα HTML (HyperText Markup Language) χρησιμοποιείται:
1. για τη δημιουργία κατανεμημένων εφαρμογών στο Internet.
2. για τη δημιουργία ιστοσελίδων (web pages).
3. για τη συγγραφή του πρωτοκόλλου HTTP (HyperText Tranfer Protocol) που χρησιμοποιείται
  στην υπηρεσία WWW.
4. για τη σύνδεση με έναν εξυπηρετητή WWW
Στα πλαίσια της υπηρεσίας xDSL:
1. χρησιμοποιούνται 3 ζώνες συχνοτήτων που διαχωρίζονται με Πολύπλεξη Διαίρεση Συχνότητας (Frequency Division Multiplexing – FDM).
2. χρησιμοποιούνται 256 κανάλια που διαιρούνται με Διακριτή Πολυτονική Διαίρεση (Discrete MultiTone – DMT).
3. χρησιμοποιείται ρυθμός δειγματοληψίας 4000 baud
4. ισχύουν όλα τα παραπάνω
Η σύνδεση ενός υπολογιστή σε ένα τοπικό δίκτυο τεχνολογίας ΙΕΕΕ 802.3 πραγματοποιείται μέσω:
1. της σύνδεσης του υπολογιστή σε transceiver
2. κατάλληλης κάρτας δικτύου, την οποία θα πρέπει να διαθέτει ο υπολογιστής
3. κάποιου εξυπηρετητή τερματικών (terminal server).
4. modem.
Το πρωτόκολλο ARP χρησιμοποιείται κυρίως για:
1. την εύρεση μιας συγκεκριμένης διεύθυνσης MAC από μια διεύθυνση IP
2. την εύρεση μιας συγκεκριμένης διεύθυνσης IP από μια διεύθυνση MAC
3. την εύρεση ενός ονόματος υπολογιστή από μια διεύθυνση IP
4. την εύρεση όλων των IP διευθύνσεων των υπολογιστών σε ένα τοπικό δίκτυο
Ποιο από τα παρακάτω περιγράφει καλύτερα την υπηρεσία που προσφέρει το UDP πρωτόκολλο;
1. Ένα πρωτόκολλο το οποίο ενημερώνει για τη λήψη λανθασμένων datagrams
2. Ένα πρωτόκολλο το οποίο εντοπίζει λάθη στη μετάδοση των datagrams και ζητάει αναμετάδοση από τον αποστολέα.
3. Ένα πρωτόκολλο το οποίο μεταφέρει τα datagrams και ζητάει αναμετάδοσή τους σε περίπτωση απώλειας
4. Ένα πρωτόκολλο το οποίο μεταφέρει datagrams χωρίς επιβεβαίωση λήψης ή εγγυημένη
  μετάδοση.
Στο σύστημα Ονομάτων Περιοχής (Domain Name System) σε δίκτυα τεχνολογίας TCP/IP, ο εξυπηρετητής ονομάτων (name server) χρησιμοποιείται:
1. για την αναζήτηση αρχείων στο δίκτυο
2. για τη δρομολόγηση των πακέτων στο δίκτυο
3. για την εύρεση της IP διεύθυνσης ενός υπολογιστή συνδεδεμένου στο Internet, όταν είναι γνωστό το όνομά του.
4. για τη μεταφορά αρχείων μεταξύ διασυνδεδεμένων υπολογιστών
Το πρωτόκολλο Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) χρησιμοποιείται για:
1. τη διαχείριση δικτύων τεχνολογίας TCP/IP
2. την αποστολή και λήψη μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε περιβάλλον OSI
3. τη μεταφορά μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε δίκτυα τεχνολογίας TCP/IP
4. την αποστολή, λήψη και επεξεργασία των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που βρίσκονται στη θυρίδα (mail box) ενός χρήστη
Η συμπίεση των δεδομένων που προέρχονται από ψηφιοποίηση ήχου ή εικόνας αποσκοπεί:
1. σε απαλοιφή των τυχαίων σφαλμάτων όπως π.χ. ο κόκκος της φωτογραφίας ή ο μουσικός θόρυβος.
2. σε εξοικονόμηση χώρου αποθήκευσης ή / και ταχύτητας μεταφοράς
3. στην καλύτερη κατανόηση από το χρήστη της συμπιεσμένης μορφής της πληροφορίας λόγω του μικρότερου πλήθους δεδομένων.
4. στο να περιορίσει τα δεδομένα ώστε να μπορούν να προσαρμοστούν σε μια προκαθορισμένη φόρμα.
Η κάρτα γραφικών:
1. ελέγχει τον κεντρικό επεξεργαστή σε ό,τι αφορά την παραγωγή εικόνων
2. εκτελεί διεργασίες που θα ήταν αδύνατο να εκτελεσθούν από τον κεντρικό επεξεργαστή λόγω
  της ειδικής φύσης τους
3. απελευθερώνει τον κεντρικό επεξεργαστή και την κεντρική μνήμη από τη χρονοβόρο και μνημοβόρο παραγωγή της συνθετικής εικόνας.
4. αποφορτίζει τον κεντρικό επεξεργαστή από την παραγωγή γραφικών όταν συμβεί να απαιτηθούν γραφικές απεικονίσεις που υπερβαίνουν τις δυνατότητές του.
Πόση μνήμη χρειάζεται η κάρτα γραφικών για την παράσταση εικόνας, όταν έχουμε ανάλυση 1024x1024, με πραγματικό χρώμα (true colour), κανάλι διαφάνειας και διπλό καταχωρητή εικόνας (double-buffering):
1. 2 Mbytes
2. 8 Mbytes.
3. 16 Mbytes
4. 32 Mbytes
Κατά την επισκόπηση περιεχομένου multimedia στο διαδίκτυο χρησιμοποιείται συνήθως ένας καταχωρητής τύπου buffer:
1. για σταθεροποίηση της ταχύτητας αναπαραγωγής, ώστε να μην επηρεάζεται από αυξομειώσεις της ταχύτητας λήψης των δεδομένων
2. για αποθήκευση της πληροφορίας multimedia ταυτόχρονα με την επισκόπησή της.
3. για να αυξήσει την ταχύτητα αναπαραγωγής περιεχομένου multimedia.
4. για να συντονίσει την αναπαραγωγή περιεχομένου multimedia με τα υπόλοιπα προγράμματα που εκτελούνται στον υπολογιστή μας, όπως ο browser.
Ποιο από τα ακόλουθα γραφικά φορμάτ επιτρέπει την αποθήκευση πολλών εικόνων στο ίδιο αρχείο:
1. WMF.
2. TIFF
3. JPEG.
4. GIF.
Η τεχνολογία TWAIN μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύλληψη ακίνητης εικόνας από:
1. ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές
2. scanners
3. κάρτες video.
4. όλα τα παραπάνω.
Ο αλγόριθμος Huffman χρησιμοποιείται για συμπίεση:
1. έγχρωμης εικόνας 24-bit σε αρχεία TIFF
2. ασπρόμαυρης εικόνας σε αρχεία TIFF
3. έγχρωμης εικόνας 24-bit σε αρχεία BMP
4. έγχρωμης εικόνας με παλέτα 256 χρωμάτων σε αρχεία BMP
Με το όρο Video Capture εννοούμε:
1. τη σύλληψη ακίνητων εικόνων από πηγή video
2. τη σύλληψη του ενεργού παραθύρου και τη μεταφορά του στο Clipboard
3. το συντονισμό μιας κάρτας video με ένα κανάλι της τηλεόρασης.
4. τη διαδικασία εγγραφής και μετατροπής του αναλογικού σήματος video σε ψηφιακό

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2005
ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΤΕΙ
«Γνωστικό Αντικείμενο»

ΑΣΕΠ 2005
Γνωστικό Αντικέιμενο
Κλάδος-Ειδικότητα: ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΤΕΙ

A.F1	A.F2	B.F1	B.F2
C	D	C	T
K	L	K	Z

A.F1	A.F2	B.F1	B.F2
C	D	C	T
K	L	K	Z
X	Y	-	-

A.F1	A.F2	B.F1	B.F2
C	D	C	T
K	L	K	Z
-	-	Q	R
-	-	F	M

A.F1	A.F2	B.F1	B.F2
C	D	C	T
K	L	K	Z
-	-	Q	R
-	-	F	M
X	Y	-	-

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2005ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΤΕΙ«Γνωστικό Αντικείμενο»

ΑΣΕΠ 2005Γνωστικό ΑντικέιμενοΚλάδος-Ειδικότητα: ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΤΕΙ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2005
ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΤΕΙ
«Γνωστικό Αντικείμενο»

ΑΣΕΠ 2005
Γνωστικό Αντικέιμενο
Κλάδος-Ειδικότητα: ΠΕ 20 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΤΕΙ