ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2005 Κλάδος-Ειδικότητες:ΠΕ 18.20 ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ,ΕΜΠΟΡΙΑΣ & ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ (MARKETING)ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ(Γνωστικό αντικείμενο: Αρχές οικονομίας)

Τι ισχύει από τα παρακάτω:
1. Η μικροοικονομική και μακροοικονομική ανάλυση ασχολούνται με τα ίδια ζητήματα.
2. Η οικονομική δε συγγενεύει με άλλες επιστήμες.
3. Η οικονομική ασχολείται τόσο με τη θεωρία όσο και με την πράξη.
4. Τίποτα από τα παραπάνω
Μια κοινωνία από οικονομική άποψη πρέπει να χρησιμοποιεί τους παραγωγικούς της πόρους:
1. όσο γίνεται λιγότερο.
2. όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά.
3. όσο γίνεται περισσότερο.
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Ο ορθολογικός καταναλωτής αγαθών αποβλέπει στη μεγιστοποίηση της:
1. χρησιμότητας.
2. ωφελιμότητας
3. αποτελεσματικότητας.
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Η κλίση της καμπύλης ζήτησης είναι συνήθως:
1. θετική
2. μηδέν.
3. αρνητική
4. όλα τα προηγούμενα
Ο αναπτήρας και τα σπίρτα είναι:
1. συμπληρωματικά αγαθά.
2. ανεξάρτητα αγαθά.
3. ουδέτερα αγαθά.
4. υποκατάστατα αγαθά.
Όταν αυξάνεται η ζήτηση, η καμπύλη της ζήτησης:
1. μετατοπίζεται προς τα δεξιά
2. μετατοπίζεται προς τα αριστερά.
3. δε μετατοπίζεται καθόλου.
4. όλα τα παραπάνω.
Οι καταναλωτές, όταν προβλέπουν ότι η τιμή ενός αγαθού πρόκειται να αυξηθεί στο άμεσο μέλλον, ενεργούν ως ακολούθως:
1. μειώνουν τη ζήτησή του
2. δε μεταβάλλουν τη ζήτησή του.
3. αυξάνουν τη ζήτησή του.
4. τίποτα από τα παραπάνω
Σε περίπτωση κατά την οποία η τιμή ενός αγαθού μειωθεί κατά 2% και η ζητούμενη ποσότητά του αυξηθεί κατά 4%, τότε η ζήτησή του είναι:
1. ανελαστική.
2. ελαστική.
3. πλήρως ανελαστική.
4. όλα τα προηγούμενα.
Η ελαστικότητα της ζήτησης ως προς την τιμή μετράει το βαθμό αντίδρασης των καταναλωτών στη μεταβολή της:
1. ζητούμενης ποσότητας.
2. τιμής του αγαθού
3. τιμής ενός συμπληρωματικού.
4. τιμής ενός ουδέτερου.
Στην έννοια της αγοράς περιλαμβάνονται:
1. οι αγοραπωλησίες μέσω διαδικτύου.
2. οι λαϊκές αγορές
3. οι εμπορικοί δρόμοι.
4. όλα τα προηγούμενα.
Η ελαστικότητα της ζήτησης ως προς το εισόδημα μετράει το βαθμό αντίδρασης των καταναλωτών στη μεταβολή:
1. της τιμής του αγαθού.
2. της προσφερόμενης ποσότητας του αγαθού.
3. του εισοδήματος των καταναλωτών
4. όλων των προηγουμένων
Κατώτερο αγαθό είναι αυτό το οποίο:
1. δεν παράγεται σωστά.
2. δε συνδέεται με κανενός είδους συναρτησιακή σχέση με την τιμή
3. έχει πολλά υποκατάστατα αγαθά.
4. όταν αυξάνεται το εισόδημα, μειώνεται η ζήτησή του.
Τα συνολικά έσοδα μιας επιχείρησης αυξάνονται όταν:
1. η ζήτηση του προϊόντος είναι ανελαστική και η επιχείρηση αυξήσει την τιμή του προϊόντος της.
2. η επιχείρηση αυξήσει την τιμή του προϊόντος της.
3. η ζήτηση του προϊόντος είναι ελαστική και η επιχείρηση αυξήσει την τιμή του προϊόντος της
4. ισχύουν όλα τα παραπάνω.
Ποια από τις ακόλουθες προτάσεις σχετικά με την καμπύλη του βραχυχρόνιου οριακού κόστους δεν αληθεύει:
1. Το οριακό κόστος ισούται με το μέσο κόστος όταν το τελευταίο βρίσκεται στο κατώτερο σημείο του
2. Όταν το μέσο κόστος μειώνεται, το οριακό κόστος βρίσκεται κάτω από αυτό.
3. Το οριακό κόστος αυξάνεται κάτω από συνθήκες φθινουσών αποδόσεων.
4. Το οριακό κόστος δεν επηρεάζεται από μεταβολές στις τιμές των παραγωγικών συντελεστών.
Οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών σε μια πλήρως ανταγωνιστική αγορά καθορίζονται:
1. από τις δυνάμεις της ζήτησης.
2. από τις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης
3. από τις δυνάμεις της προσφοράς
4. τίποτα από τα παραπάνω
Κανονικά είναι τα αγαθά των οποίων η ζήτηση αυξάνεται όταν:
1. το εισόδημα αυξάνεται
2. το εισόδημα μειώνεται
3. ισχύουν τα προηγούμενα.
4. δεν ισχύουν τα προηγούμενα.
Ποιο από τα ακόλουθα αγαθά αποτελεί πάγιο κεφάλαιο:
1. Τα αυτοκίνητα σε μια έκθεση αυτοκινήτων.
2. Τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.
3. Τα τρόφιμα
4. Τίποτα από τα παραπάνω
Διεύρυνση των παραγωγικών δυνατοτήτων μιας οικονομίας έχουμε στην περίπτωση κατά την οποία:
1. αυξάνεται το ποσοστό ανεργίας.
2. μειώνεται το απασχολούμενο κεφάλαιο
3. παραμένει στάσιμο το ποσοστό ανεργίας.
4. αυξάνεται η ποσότητα των συντελεστών της παραγωγής και προοδεύει η τεχνολογία
Στις λειτουργίες της επιχειρηματικής δραστηριότητας περιλαμβάνεται:
1. η πρωτοβουλιακή αξιοποίηση των συντελεστών της παραγωγής.
2. η ανάληψη κινδύνων.
3. η λήψη αποφάσεων για την παραγωγή και την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών.
4. το σύνολο των προηγουμένων.
Εξαρτάται περισσότερο από τις καιρικές συνθήκες:
1. η γεωργική παραγωγή.
2. η βιομηχανική παραγωγή
3. η βιοτεχνική παραγωγή.
4. καμία από τις προηγούμενες.
Φθίνουσα οριακή απόδοση υπάρχει όταν:
1. το συνολικό προϊόν αρχίζει να μειώνεται
2. το συνολικό προϊόν αρχίζει να αυξάνεται
3. το οριακό προϊόν αρχίζει να μειώνεται
4. το οριακό προϊόν αρχίζει να αυξάνεται.
Συνάρτηση παραγωγής αποκαλείται η σχέση που υφίσταται ανάμεσα:
1. στις ποσότητες των συντελεστών της παραγωγής, με δεδομένη την τεχνολογία παραγωγής, και
  την ποσότητα του παραγομένου από αυτές αγαθού.
2. στις τιμές των συντελεστών της παραγωγής και τις ποσότητές τους, οι οποίες χρησιμοποιούνται
  κατά την παραγωγή ενός αγαθού.
3. στις ποσότητες των συντελεστών της παραγωγής και την αξία του παραγόμενου από αυτές
  αγαθού.
4. τίποτα από τα προηγούμενα
Η παραγωγική διαδικασία χαρακτηρίζεται από:
1. την τεχνολογική σχέση ανάμεσα στις χρησιμοποιούμενες ποσότητες των συντελεστών της παραγωγής και στην ποσότητα του παραγόμενου αγαθού.
2. την ενσυνείδητη προσπάθεια για συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
3. τη χρονική διάρκεια, η οποία μεσολαβεί από τη στιγμή της χρησιμοποίησης των συντελεστών της
  παραγωγής έως τη δημιουργία του αγαθού.
4. όλα τα προηγούμενα.
Οι συντελεστές της παραγωγής μακροχρονίως είναι:
1. κάποιοι σταθεροί και κάποιοι μεταβλητοί.
2. όλοι σταθεροί
3. όλοι μεταβλητοί
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Στη συνάρτηση Q=f(L) θεωρούμε ότι:
1. η εργασία είναι ομοιογενής.
2. μεταβάλλεται μόνο η εργασία.
3. ισχύουν και τα δύο παραπάνω.
4. δεν ισχύουν τα προηγούμενα.
Η αύξηση η οποία προκύπτει στη συνολική παραγωγή από την προσθήκη μίας μονάδας ενός συντελεστή της παραγωγής αποκαλείται:
1. εναλλακτικό κόστος.
2. οριακό προϊόν.
3. μέσο προϊόν.
4. αναλογικό προϊόν.
Στην περίπτωση κατά την οποία το συνολικό προϊόν αυξάνεται, τότε:
1. το οριακό προϊόν είναι μηδέν
2. το μέσο προϊόν είναι μηδέν
3. το μέσο προϊόν είναι αρνητικό.
4. δεν ισχύουν τα προηγούμενα.
Φθίνουσα απόδοση του εδάφους χαρακτηρίζουμε την:
1. προοδευτική μείωση της απόδοσης της γης σε σύγκριση με τη σταδιακή προσθήκη νέων μονάδων ενός παραγωγικού συντελεστή σε αυτήν.
2. μείωση της αξίας της γης εξαιτίας της μείωσης των συντελεστών δόμησης.
3. μείωση της αξίας της γης εξαιτίας της επιδείνωσης του περιβάλλοντος.
4. τίποτα από τα παραπάνω
Οι συντελεστές της παραγωγής βραχυχρονίως είναι:
1. όλοι μεταβλητοί
2. κάποιοι σταθεροί και κάποιοι μεταβλητοί.
3. όλοι σταθεροί
4. τίποτα από τα προηγούμενα.
Είναι συντελεστές της παραγωγής:
1. η εργασία.
2. η φύση.
3. το κεφάλαιο.
4. όλοι οι προηγούμενοι
Στο συντελεστή της παραγωγής κεφάλαιο περιλαμβάνονται:
1. τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή.
2. η συνολική αξία των μετοχών.
3. τα κρατικά ομόλογα
4. τα επιχειρηματικά κέρδη.
Η καμπύλη του οριακού κόστους, όταν ανέρχεται, τέμνει στο χαμηλότερο σημείο τους τις καμπύλες:
1. του σταθερού και του συνολικού κόστους
2. του μεταβλητού και του σταθερού κόστους.
3. του μέσου μεταβλητού και του μέσου συνολικού κόστους.
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Η καμπύλη προσφοράς ενός προϊόντος δείχνει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην προσφερόμενη ποσότητά του και:
1. στην τεχνολογία με την οποία παράγεται.
2. στις τιμές των συντελεστών οι οποίοι συμμετέχουν στην παραγωγή του.
3. στην τιμή του.
4. με κανένα από τα προηγούμενα
Η τιμή ενός αγαθού μειώνεται όταν:
1. η ζήτηση μειώνεται και η προσφορά είναι σταθερή
2. η ζήτηση είναι σταθερή και η προσφορά αυξάνεται
3. ισχύουν και οι δύο προηγούμενες περιπτώσεις
4. δεν ισχύουν τα προηγούμενα.
Η χρήση καλύτερης τεχνολογίας στην παραγωγή ενός αγαθού συνεπάγεται:
1. αύξηση της παραγωγής με τη χρησιμοποίηση ίδιων ποσοτήτων συντελεστών της παραγωγής.
2. μείωση της παραγωγής με τη χρησιμοποίηση μεγαλύτερων ποσοτήτων συντελεστών της
  παραγωγής.
3. μείωση της παραγωγής με τη χρησιμοποίηση ίδιων ποσοτήτων συντελεστών της παραγωγής.
4. τίποτα από τα παραπάνω.
Στις χρηματιστηριακές αγορές επικρατούν συνθήκες:
1. μονοπωλιακού ανταγωνισμού.
2. ολιγοπωλιακού ανταγωνισμού.
3. μονοψωνίου
4. πλήρους ανταγωνισμού.
Μια επιχείρηση δεν τη συμφέρει να συνεχίσει να αυξάνει την παραγωγή της όταν:
1. το μέσο προϊόν αυξάνει
2. το οριακό προϊόν γίνεται αρνητικό.
3. ισχύουν και τα δύο προηγούμενα.
4. δεν ισχύει κανένα από τα προηγούμενα.
Οριακό κόστος είναι:
1. η διαφορά ανάμεσα στο σταθερό κόστος και το μεταβλητό κόστος.
2. η διαφορά ανάμεσα στο συνολικό κόστος και τις συνολικές δαπάνες
3. η μεταβολή του συνολικού κόστους από την παραγωγή μίας επιπλέον μονάδας προϊόντος
4. όλα τα προηγούμενα
Σε κάθε επίπεδο παραγωγής το μεταβλητό κόστος είναι πάντοτε:
1. μικρότερο του συνολικού κόστους.
2. μεγαλύτερο του συνολικού κόστους.
3. μεγαλύτερο του σταθερού κόστους
4. μικρότερο του σταθερού κόστους
Το μέσο κόστος μιας επιχείρησης μακροχρονίως μπορεί να μειωθεί εάν:
1. χρησιμοποιήσει περισσότερο αποδοτική τεχνολογία
2. αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματα του καταμερισμού της εργασίας
3. ισχύουν και τα δύο προηγούμενα.
4. δεν ισχύει κανένα από τα προηγούμενα.
Κάθε ιδιωτική επιχείρηση αποσκοπεί:
1. στην αύξηση των πωλήσεών της.
2. στη μεγιστοποίηση των κερδών της.
3. στον έλεγχο της αγοράς
4. στη μεγαλύτερη δυνατή διαφήμιση
Σε μια πλήρως ανταγωνιστική επιχείρηση η πρόσληψη ενός επιπλέον εργαζομένου πραγματοποιείται όταν:
1. έχει μεγιστοποιηθεί το οριακό φυσικό προϊόν της εργασίας.
2. η αμοιβή της εργασίας είναι μικρότερη από το οριακό χρηματικό προϊόν της εργασίας.
3. η αμοιβή της εργασίας είναι μεγαλύτερη από το οριακό χρηματικό προϊόν της εργασίας
4. ισχύουν όλα τα παραπάνω.
Το κόστος παραγωγής ενός προϊόντος εξαρτάται από:
1. την παραγόμενη ποσότητά του.
2. την τιμή του.
3. τη ζητούμενη ποσότητά του.
4. όλα τα προηγούμενα.
Στο εμφανές κόστος περιλαμβάνονται:
1. οι αμοιβές των εργατών
2. οι δαπάνες για πρώτες ύλες.
3. όλα τα παραπάνω
4. τίποτα από τα παραπάνω
Σύμφωνα με το νόμο της προσφοράς:
1. όταν αυξάνεται η τιμή του προϊόντος, μειώνεται η προσφερόμενη ποσότητά του.
2. όταν μειώνεται η τιμή του προϊόντος, αυξάνεται η προσφερόμενη ποσότητά του.
3. όταν αυξάνεται η τιμή του προϊόντος, αυξάνεται η προσφερόμενη ποσότητά του.
4. δεν ισχύει τίποτα από τα προηγούμενα.
Μια πλήρως ανταγωνιστική επιχείρηση τη συμφέρει να συνεχίσει την αύξηση της παραγωγής της μέχρι το σημείο όπου:
1. το οριακό έσοδο είναι ίσο με το οριακό κόστος.
2. η τιμή του προϊόντος είναι μεγαλύτερη του μέσου σταθερού κόστους
3. η τιμή του προϊόντος είναι μεγαλύτερη του μέσου μεταβλητού κόστους
4. ισχύουν όλα τα παραπάνω.
Προσδιοριστικοί παράγοντες της προσφοράς είναι:
1. οι τιμές των συντελεστών της παραγωγής.
2. η τεχνολογία της παραγωγής.
3. ο αριθμός των επιχειρήσεων
4. όλα τα παραπάνω
Κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού είναι:
1. το κόστος εργασίας που χρησιμοποιείται στην παραγωγή του
2. το κόστος παραγωγής του.
3. το κόστος των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή του
4. η αξία των μονάδων ενός άλλου αγαθού που θυσιάζονται για να παραχθεί το αγαθό αυτό
Η ζήτηση ενός αγαθού μειώνεται όταν αυξάνεται η τιμή ενός άλλου διότι τα αγαθά αυτά είναι:
1. συμπληρωματικά.
2. κανονικά.
3. υποκατάστατα.
4. κατώτερα.
Η καμπύλη προσφοράς έχει θετική κλίση διότι:
1. η προσφερόμενη ποσότητα αυξάνεται όταν μειώνεται η τιμή του αγαθού.
2. η τιμή και η προσφερόμενη ποσότητα κινούνται ομόρροπα
3. η προσφερόμενη ποσότητα μειώνεται όταν αυξάνεται η τιμή του αγαθού
4. ισχύουν όλα τα παραπάνω.
Η ζητούμενη ποσότητα στην τιμή ισορροπίας ισούται με:
1. την τιμή.
2. τη ζήτηση.
3. την προσφερόμενη ποσότητα.
4. όλα τα παραπάνω.
Όταν στην αγορά υπάρχει πλεόνασμα ενός αγαθού, αντιμετωπίζουν πρόβλημα:
1. οι παραγωγοί του
2. οι καταναλωτές του.
3. όλοι οι παραπάνω.
4. κανένας από τους προηγούμενους.
Θεμελιακή επιδίωξη των παραγωγών, όταν διαθέτουν τα προϊόντα τους, βραχυχρονίως, είναι:
1. η αύξηση των εσόδων τους.
2. η αύξηση της πελατείας τους.
3. η διεύρυνση του κύκλου εργασιών τους.
4. η μεγιστοποίηση των κερδών τους
Η επιβολή κατώτατης τιμής από τις κρατικές αρχές αποβλέπει στην προστασία:
1. του καταναλωτή.
2. του παραγωγού
3. του κράτους.
4. όλων των παραπάνω.
Η ανώτατη τιμή, η οποία επιβάλλεται από τις κρατικές αρχές, είναι:
1. ίση με την τιμή ισορροπίας.
2. μικρότερη από την τιμή ισορροπίας.
3. μεγαλύτερη από την τιμή ισορροπίας
4. τίποτα από τα προηγούμενα
Μια πλήρως ανταγωνιστική επιχείρηση μεγιστοποιεί τα κέρδη της όταν:
1. το οριακό κόστος ισούται με το οριακό έσοδο.
2. τα συνολικά έσοδα ισούνται με το συνολικό κόστος
3. το μέσο μεταβλητό κόστος είναι όσο γίνεται μικρότερο από τα οριακά έσοδα
4. η τιμή είναι όσο γίνεται μεγαλύτερη από τα οριακά έσοδα.
Η παραγωγή σίτου διέπεται από τις αρχές του:
1. ολιγοπωλίου.
2. μονοπωλιακού ανταγωνισμού.
3. πλήρους ανταγωνισμού.
4. μονοψωνίου.
Η μακροοικονομική ανάλυση ασχολείται με:
1. τη συμπεριφορά των καταναλωτών.
2. τον προσδιορισμό των τιμών των αγαθών
3. τα προβλήματα μιας επιχείρησης.
4. τη συμπεριφορά της συνολικής οικονομίας
Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (Α.Ε.Π.) περιλαμβάνει:
1. το τελικό προϊόν σε χρηματικές μονάδες
2. το προϊόν της παραοικονομίας.
3. μόνο το προϊόν της ιδιοκατανάλωσης.
4. τίποτα από τα παραπάνω
Το ενδιαφέρον των κλασικών της πολιτικής οικονομίας επικεντρωνόταν κυρίως:
1. στη θεμελίωση της αναγκαιότητας της κρατικής παρέμβασης.
2. στην ορθολογική κατανομή των παραγωγικών πόρων
3. στην εξασφάλιση πλήρους απασχόλησης των συντελεστών της παραγωγής
4. σε τίποτα από τα προηγούμενα
Η καθαρή επένδυση είναι αρνητική στην περίπτωση κατά την οποία:
1. η ακαθάριστη επένδυση είναι μεγαλύτερη από τις αποσβέσεις.
2. η παραγωγικότητα της οικονομίας αυξάνεται.
3. οι αποσβέσεις είναι μεγαλύτερες από την ακαθάριστη επένδυση
4. δεν ισχύει τίποτα από τα προηγούμενα
Το ποσοστό ανεργίας προς το οποίο τείνει μια οικονομία μακροχρονίως είναι:
1. το χαμηλότερο διατηρήσιμο ποσοστό ανεργίας.
2. το ποσοστό ανεργίας το οποίο δεν επιταχύνει τον πληθωρισμό
3. ο φυσικός συντελεστής ανεργίας
4. όλα τα προηγούμενα, διότι υποδηλώνουν το ίδιο φαινόμενο.
Ο διαρθρωτικός πληθωρισμός και ο πληθωρισμός κόστους μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα με:
1. τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της αποτελεσματικότητας της οικονομίας.
2. την αύξηση της κινητικότητας των συντελεστών της παραγωγής.
3. τη μείωση της μονοπωλιακής δύναμης
4. όλα τα προηγούμενα
Τα είδη χρήματος είναι:
1. τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα.
2. οι τραπεζικές επιταγές.
3. οι πιστωτικές κάρτες.
4. όλα τα παραπάνω.
Το πραγματικό επιτόκιο ισούται με:
1. το ονομαστικό επιτόκιο μείον το ρυθμό πληθωρισμού.
2. το ονομαστικό επιτόκιο συν το ρυθμό πληθωρισμού.
3. το ονομαστικό επιτόκιο το οποίο ισχύει σε κάθε χρονική στιγμή.
4. τίποτα από τα προηγούμενα.
Σύμφωνα με το απλό κεϋνσιανό υπόδειγμα, το άθροισμα της οριακής ροπής για κατανάλωση και της οριακής ροπής για αποταμίευση:
1. ισούται με 0.
2. ισούται με 1.
3. ισούται με -1.
4. εξαρτάται κάθε φορά από την αριθμητική τιμή των οριακών ροπών.
Η μεταβολή από την Κεντρική Τράπεζα του ποσοστού των ρευστών διαθεσίμων αποσκοπεί:
1. στον έλεγχο της ποσότητας του χρήματος το οποίο κυκλοφορεί.
2. στην προστασία των δανειστών.
3. στη διασφάλιση των αποταμιεύσεων.
4. στον έλεγχο της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.
Στην περίπτωση της διαρθρωτικής ανεργίας, οι άνεργοι δεν βρίσκουν εργασία διότι:
1. προτιμούν τα επιδόματα.
2. δεν ενδιαφέρονται να απασχοληθούν.
3. δε διαθέτουν κατάλληλες ειδικεύσεις και γνώσεις.
4. στερούνται των απαραίτητων πληροφοριών
Το επιτόκιο διαμορφώνεται από:
1. τη ζήτηση δανειακών κεφαλαίων.
2. τη ζήτηση και την προσφορά δανειακών κεφαλαίων
3. την προσφορά αγαθών
4. τη ζήτηση και την προσφορά συντελεστών της παραγωγής
Η ταχύτητα με την οποία μεγεθύνεται μια εθνική οικονομία εξαρτάται κυρίως από:
1. τους φυσικούς της πόρους.
2. το υλικό της κεφάλαιο και την τεχνολογία της
3. το δυναμικό της σε ανθρώπινους πόρους
4. όλα τα παραπάνω.
Ο πληθωρισμός χαρακτηρίζεται από:
1. την τάση για συνεχή άνοδο του γενικού επιπέδου των τιμών.
2. την τάση για άνοδο των τιμών των αγαθών πολυτελείας.
3. την αύξηση της απασχόλησης των συντελεστών της παραγωγής
4. την τάση για άνοδο των τιμών των βασικών αγαθών
Στην περίπτωση κατά την οποία αυξάνονται οι εξαγωγές:
1. αυξάνεται το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών
2. μειώνεται το εισόδημα ισορροπίας
3. αυξάνεται το εισόδημα ισορροπίας
4. το έλλειμμα ή το πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου παραμένει αμετάβλητο
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών περιλαμβάνει:
1. το εμπορικό ισοζύγιο.
2. το ισοζύγιο υπηρεσιών.
3. το ισοζύγιο δωρεών.
4. όλα τα παραπάνω
Το σύστημα των ελεύθερα κυμαινόμενων ισοτιμιών προσδιορίζεται:
1. από τις κρατικές νομισματικές αρχές
2. ελεύθερα στην αγορά από τις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης
3. από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
4. από την Παγκόσμια Τράπεζα.
Το σύστημα του κανόνα ανταλλαγής χρυσού ή σύστημα του Bretton Woods ανήκει:
1. στο σύστημα των ελεύθερα κυμαινόμενων ισοτιμιών.
2. στο σύστημα των σταθερών ισοτιμιών
3. και στα δύο προηγούμενα.
4. σε κανένα από τα προηγούμενα.

ΑΣΕΠ 2005Γνωστικό Αντικείμενο (Αρχές Οικονομίας)Κλάδος-Ειδικότητα: ΠΕ 18.02

ΑΣΕΠ 2005
Γνωστικό Αντικείμενο (Αρχές Οικονομίας)
Κλάδος-Ειδικότητα: ΠΕ 18.02