Tο νιτρικό οξύ αντιδρά με χαλκό κάτω από ορισμένες συνθήκες παρέχοντας Cu(NO₃)₂ και μίγμα NO και ΝΟ2 σε γραμμομοριακή αναλογία ΝΟ:ΝΟ₂ = 1:2. Πόσα mole HNO₃ αντιδρούν με 1 mole Cu;
1. 2,5
2. 2,8
3. 3,2
4. Καμία από τις παραπάνω τιμές δεν ισχύει.
Με τον ίδιο αντισταθμιστικό ζυγό και τα ίδια σταθμά ζυγίζουμε στη γη 1 mole σκόνης σιδήρου και στη σελήνη 1 mole σκόνης θείου. Οι δύο ουσίες αναμιγνύονται και θερμαίνονται σε κλειστό δοχείο για να πραγματοποιηθεί η αντίδραση: Fe + S → FeS. Η βαρύτητα στη σελήνη θεωρείται ίση προς το 1/6 της βαρύτητας της γης και είναι ΑΒ_Fe = 56, AB_S = 32. Τελικά διαπιστώνεται ότι:
1. σχηματίστηκε FeS₂ (σιδηροπυρίτης) με σημαντικό περίσσευμα S.
2. σχηματίστηκε σχεδόν καθαρός FeS.
3. σχηματίστηκε FeS με σημαντικό περίσσευμα Fe.
4. σχηματίστηκε FeS με σημαντικό περίσσευμα S.
Για την αντίδραση αFe₂O₃ + βCu₂O → γFe₃O₄ + δCuO, το άθροισμα των μικρότερων δυνατών ακέραιων συντελεστών (α+β+γ+δ) είναι:
1. 6
2. 7
3. 8
4. 10
Μίγμα 4,00 mole Η₂ και 3,00 mole O₂ αναφλέγεται. Ποια είναι η σύσταση του μίγματος αερίων μετά την ολοκλήρωση της αντίδρασης (ΑΒ_Η = 1,0, ΑΒ_Ο = 16,0);
1. 72 g O₂ και 32 g Η₂Ο
2. 48 g Η₂ και 56 g Η₂Ο
3. 48 g O₂ και 56 g Η₂Ο
4. 32 g O₂ και 72 g Η₂Ο
Πόσα mL διαλύματος 0,30 Μ AgNO₃ αντιδρούν πλήρως με 25 mL 0,20 Μ Κ₂CrO₄ ;
1. 20,0 mL
2. 25,0 mL
3. 33,3 mL
4. 40,0 mL
Δείγμα μολυσμένου αέρα αναφέρεται ότι περιέχει 6 ppm (μέρη στο εκατομμύριο) CO. Ποια από τις επόμενες προτάσεις είναι ορθή;
1. 1 m³ δείγματος περιέχει 6 cm³ CO.
2. 1 kg δείγματος περιέχει 6 μL CO.
3. 1 L δείγματος περιέχει 6 mg CO σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας.
4. 1 m³ δείγματος περιέχει 6 mg CO σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας
Μέσα στην ίδια ομάδα του περιοδικού πίνακα η ηλεκτραρνητικότητα:
1. αυξάνεται από κάτω προς τα πάνω.
2. αυξάνεται από πάνω προς τα κάτω.
3. από κάτω προς τα πάνω αυξάνεται στα μέταλλα και ελαττώνεται στα αμέταλλα.
4. μεταβάλλεται κατά τρόπο που εξαρτάται από την εκάστοτε ομάδα.
Μεταξύ των ακόλουθων 14 στοιχείων (κατ' αλφαβητική σειρά): Al, Ar, As, Ba, Br, K, Li, Ne, P, Pt, Ra, S, Si, Zn πόσα είναι τα ζεύγη στοιχείων που (με βάση τη θέση τους στον περιοδικό πίνακα) θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από παρόμοιες χημικές ιδιότητες;
1. 3 ζεύγη
2. 4 ζεύγη
3. 5 ζεύγη
4. 6 ζεύγη
Ποιο από τα επόμενα δεν είναι απαραίτητο να λάβουμε άμεσα υπόψη κατά τη διαδοχική συμπλήρωση των ατομικών τροχιακών δοθέντος πολυηλεκτρονικού ατόμου;
1. Την αρχή ελάχιστης ενέργειας
2. Την απαγορευτική αρχή
3. Τον κανόνα του Hund.
4. Την αρχή της αβεβαιότητας (ή απροσδιοριστίας).
Οι μονάδες της σταθεράς Planck εκφραζόμενες σε βασικές μονάδες του συστήματος SI είναι:
1. kg*m²*s^-1
2. kg*m*s^-2
3. kg*m^-2*s^-2
4. καμία από τις παραπάνω εκφράσεις δεν είναι η σωστή.
Ποια από τις παρακάτω προτάσεις σχετικά με την ενέργεια ιοντισμού ενός ατόμου δεν ισχύει:
1. Η ενέργεια ιοντισμού αυξάνεται από αριστερά προς τα δεξιά στον περιοδικό πίνακα.
2. Η ενέργεια ιοντισμού μειώνεται όσο αυξάνει η ατομική ακτίνα
3. Η ενέργεια 2ου ιοντισμού δεν διαφέρει σημαντικά από την ενέργεια 1ου ιοντισμού.
4. Η ενέργεια ιοντισμού είναι σε κάποιο βαθμό μέτρο της ηλεκτροαρνητικότητας ενός ατόμου.
Πώς θα μπορούσε σε δείγμα αιθανόλης, που πάρθηκε με απόσταξη εξεταζόμενου οίνου, να διαπιστωθεί η παρουσία "συνθετικής" αιθανόλης (πετροχημικού προϊόντος);
1. Αν μετρηθεί ο λόγος ¹⁴C/¹²C του δείγματος και βρεθεί μεγαλύτερος από εκείνο γνήσιου δείγματος
  "φυσικής" αιθανόλης (προϊόντος αλκοολικής ζύμωσης).
2. Αν μετρηθεί ο λόγος ¹⁴C/¹²C του δείγματος και βρεθεί μικρότερος από εκείνο γνήσιου δείγματος "φυσικής" αιθανόλης (προϊόντος αλκοολικής ζύμωσης).
3. Αν διαπιστωθεί ότι το μοριακό βάρος της αιθανόλης του δείγματος είναι αισθητά μεγαλύτερο από το μοριακό βάρος του γνήσιου δείγματος "φυσικής" αιθανόλης (προϊόντος αλκοολικής ζύμωσης).
4. Αν η "συνθετική" αιθανόλη είναι τελείως απαλλαγμένη από ίχνη άλλων πετροχημικών, είναι αδύνατον να διακριθεί από τη "φυσική".
Στην αλληλουχία ραδιενεργών διασπάσεων ⁵⁹₂₇Co + ¹₀n → M + γ , Μ → ⁶⁰₂₈Ni + ψ (Μ:ενδιάμεσο ασταθές νουκλίδιο) το ψ είναι:
1. νετρόνιο
2. σωματίδιο "ακτινοβολίας α"
3. σωματίδιο "ακτινοβολίας β"
4. σωματίδιο "ακτινοβολίας γ"
Τα ραδιενεργά ισότοπα Χ και Υ παρέχουν σταθερούς πυρήνες και ακτινοβολία β. Είναι (t_1/2)_X = 2 h και (t_1/2)_Y = 3 h. Ποσότητες Χ και Υ τίθενται σε δύο διαφορετικά φιαλίδια και μετά από 6 h διαπιστώνεται ότι και στα δύο φιαλίδια μετρείται η ίδια ραδιενέργεια. Ποια ήταν η αρχική σχέση ραδιενέργειας του φιαλιδίου με το Χ προς τη ραδιενέργεια του φιαλιδίου με το Υ;
1. Χ:Υ = 1:2
2. Χ:Υ = 1:1
3. Χ:Υ = 3:2
4. Χ:Υ = 2:1
Εάν οι τιμές ΔΗ⁰ σχηματισμού των οξειδίων ΜΟ και Μ₂Ο₃ είναι αντίστοιχα ΔΗ⁰₍₊₂₎ και ΔΗ⁰₍₊₃₎, τότε η τιμή ΔΗ⁰_(+2→+3) για την αντίδραση 4ΜΟ + Ο₂ → 2Μ₂Ο₃ είναι:
1. 2ΔΗ⁰₍₊₃₎ - 3ΔΗ⁰₍₊₂₎
2. 2ΔΗ⁰₍₊₃₎ - 4ΔΗ⁰₍₊₂₎
3. 2ΔΗ⁰₍₊₂₎ - ΔΗ⁰₍₊₃₎
4. Καμία από τις παραπάνω σχέσεις δεν ισχύει
Σε ποια από τις αντιδράσεις αναμένεται η πλέον αρνητική τιμή μεταβολής της εντροπίας;
1. NH_3(g) + HCl_(g) → NH₄Cl_(s)
2. XeF_4(s) → Xe_(g) + 2F_2(g)
3. U_(s) + 3F_2(g) → UF_6(g)
4. Δεν είναι δυνατή η πρόβλεψη (απαιτούνται τιμές ορισμένων θερμοδυναμικών μεγεθών)
Με βάση τα παρουσιαζόμενα θερμοδυναμικά στοιχεία, ποια από τις παρακάτω χημικές αντιδράσεις αναμένεται να πραγματοποιείται ταχύτερα στους 300 Κ;

Α → Β ΔΗ^ο = −10 Kcal*mol⁻¹ ΔS^o = +15 cal*mol⁻¹*K⁻¹
C → D ΔΗ^ο = +5 Kcal*mol⁻¹ ΔS^o = +20 cal*mol⁻¹*K⁻¹.
E → F ΔΗ^ο = −10 Kcal*mol⁻¹ ΔS^o = -20 cal*mol⁻¹*K⁻¹.
1. η Α → Β
2. η C → D
3. η E → F
4. Δεν είναι δυνατή η πρόβλεψη
Το ΝΗ₄ΝΟ₃ διαλύεται στο νερό ευκολότατα (αυθόρμητα), παρόλο που κατά τη διάλυσή του απορροφάται θερμότητα και το διάλυμα ψύχεται. Αυτό οφείλεται στο ότι:
1. κατά τη διάλυση αυξάνεται η εντροπία του συστήματος
2. κατά τη διάλυση ελαττώνεται η ενθαλπία του συστήματος.
3. κατά τη διάλυση αυξάνεται η ελεύθερη ενέργεια του συστήματος.
4. και τα δύο ιόντα του ΝΗ₄ΝΟ₃ χαρακτηρίζονται από μεγάλη ενέργεια εφυδάτωσης
Ποιο από τα παρακάτω ιόντα είναι και οξύ και βάση κατά Brönsted-Lowry;
1. F⁻
2. CH₃COO⁻
3. NH₄⁺
4. H₂PO₄⁻
Συγκρίνονται αραιά υδατικά διαλύματα ίδιας συγκέντρωσης (π.χ. 0,1 Μ) των HI, HBr και HCl ως προς την οξύτητά τους. Ποια από τις ακόλουθες προτάσεις είναι η ορθή;
1. Και στα τρία υδατικά διαλύματα τα υδραλογόνα διΐστανται πλήρως και επομένως οι οξύτητες δεν
  διαφοροποιούνται μεταξύ τους.
2. Το διάλυμα HCl είναι πιο όξινο επειδή το Cl⁻ έχει τη μικρότερη ιοντική ακτίνα, ο πυρήνας του έλκει
  ισχυρότερα τα ηλεκτρόνια από το Η και βοηθά στο σχηματισμό Η⁺.
3. Λιγότερο όξινο είναι το διάλυμα HI επειδή το ιόν I⁻ οξειδώνεται εύκολα προς Ι₂ σε σχέση με την αντίστοιχη οξείδωση των Cl⁻ και Br⁻.
4. Εντονότερα όξινο είναι το διάλυμα HI επειδή ο δεσμός Η−Ι είναι ασθενέστερος από τους δεσμούς
  Η−Br και Η−Cl.
Για τη στοιχειώδη αντίδραση A + B → Γ, εάν [Β]_ο >> [Α]_ο (το σύμβολο _ο δηλώνει αρχικές συγκεντρώσεις), η εξάρτηση της [Α] από τον χρόνο t παρέχεται από μια εξίσωση της μορφήs:
1. [Α] = p / (1 + mt) (p, m: σταθερές παράμετροι, μεγαλύτερες του μηδενός)
2. [Α] = p / t (p: σταθερά παράμετρος μεγαλύτερη του μηδενός)
3. [Α] = p × e^{−m t} (p, m: σταθερές παράμετροι, μεγαλύτερες του μηδενός)
4. [Α] = p × (1 − e^{−m t} ) (p, m: σταθερές παράμετροι, μεγαλύτερες του μηδενός)
Η σταθερά ταχύτητας της στοιχειώδους αντίδρασης A + B → Γ έχει μονάδες:
1. s⁻¹
2. mol⁻¹ *L*s⁻¹
3. mol*L⁻¹ *s⁻¹
4. mol⁻² *L² *s⁻¹
Η ταχύτητα μιας στοιχειώδους αντίδρασης A + B → Γ είναι ανάλογη προς:
1. την τετραγωνική ρίζα του αριθμού των συγκρούσεων μεταξύ των αντιδρώντων μορίων ανά μονάδα χρόνου.
2. το τετράγωνο του αριθμού των συγκρούσεων μεταξύ των αντιδρώντων μορίων ανά μονάδα χρόνου
3. τον αριθμό των συγκρούσεων μεταξύ των αντιδρώντων μορίων ανά μονάδα χρόνου.
4. την ενέργεια ενεργοποίησης.
Για την αντίδραση Χ → Ψ, σε θερμοκρασία T η ενεργειακή κατανομή των μορίων Χ αποδίδεται από την καμπύλη K και η ενέργεια ενεργοποίησης είναι E_a . Ποιο από τα επόμενα θα ισχύει εάν η θερμοκρασία αυξηθεί στην τιμή T₁;
1. Θα ισχύει η κατανομή που αποδίδεται από την καμπύλη Κ_1Α και η ενέργεια ενεργοποίησης παραμένει η ίδια (δηλ. E_a).
2. Η κατανομή παραμένει η ίδια (δηλ. η καμπύλη Κ) αλλά η ενέργεια ενεργοποίησης μετατοπίζεται
  στην τιμή ( E_a)₁.
3. Θα ισχύει η κατανομή που αποδίδεται από την καμπύλη Κ_1Α και η ενέργεια ενεργοποίησης μετατοπίζεται στην τιμή ( E_a)₁.
4. Θα ισχύει η κατανομή που αποδίδεται από την καμπύλη Κ_1Β και η ενέργεια ενεργοποίησης παραμένει η ίδια (δηλ. E_a).
Εάν αγνοήσουμε αντιδράσεις υδρόλυσης, τότε η διαλυτότητα s του δυσδιάλυτου άλατος Bi(IO₃)₃ συνδέεται με γινόμενο διαλυτότητάς του K_sp, με τη σχέση:
1. s = (K_sp/9)³
2. s = (K_sp/16)⁴
3. s = (K_sp/3)^1/3
4. s = (K_sp/27)^1/4
1. Με τη σχέση Α.
2. Με τη σχέση Β.
3. Με τη σχέση Γ.
4. Με τη σχέση Δ.
Ποια από τις ακόλουθες εξισώσεις πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τον επακριβή υπολογισμό της [Η⁺] υδατικού διαλύματος HCl οποιασδήποτε συγκέντρωσης C_HCl; (K_w = [H⁺][OH^-] = 1×10^-14 ).
1. [Η⁺] = C_HCl
2. [Η⁺] = C_HCl + K_w/[H⁺]
3. [Η⁺] = C_HCl + K_w
4. [Η⁺] = C_HCl-K_w/[H⁺]
1. η καμπύλη Α
2. η καμπύλη Β
3. η καμπύλη Γ
4. η καμπύλη Δ
Η σταθερά ισορροπίας της αντίδρασης MgCO_3(s) ↔ MgO_(s) + CO_2(g), είναι:
1. K = [MgO]*[CO₂] / [MgCO,₃]
2. K = [MgO] / [MgCO,₃]
3. K = [MgO]*[CO₂]
4. K = [CO₂]
Ποιο από τα διαλύματα που θα προκύψουν από την ανάμιξη των παρακάτω υδατικών διαλυμάτων, θα διαθέτει τη μεγαλύτερη ρυθμιστική ικανότητα του pH;
1. 50 mL 0,10 M CH₃COONa + 20 mL 0,25 M HCl
2. 50 mL 0,10 M Na₂HPO₄ + 10 mL 0,25 M HCl
3. 50 mL 0,10 M CH₃COOH + 10 mL 0,50 M NaOH
4. 50 mL 0,10 M NH4Cl + 20 mL 0,25 M KOH
Kατά τη διαβίβαση συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος μέσω υδατικού διαλύματος NaCl,
1. το διάλυμα στην περιοχή της καθόδου καθίσταται αλκαλικό.
2. ηλεκτρόνια εξέρχονται από την κάθοδο και υπό την επίδραση του ηλεκτρικού πεδίου και μέσω του
  διαλύματος οδεύουν προς την άνοδο.
3. στην περιοχή της ανόδου συσσωρεύονται τα ανιόντα, στην περιοχή της καθόδου τα κατιόντα και
  στον ενδιάμεσο χώρο πρακτικά δεν υπάρχουν ιόντα.
4. στην άνοδο παράγεται υδρογόνο.
Για πλήρη ηλεκτρόλυση 1 mole ύδατος απαιτείται ηλεκτρικό φορτίο (F: σταθερά Faraday = 96485 C):
1. 4×F C
2. (4×F)/3 C
3. 3×F C
4. 2×F C
Αν λάβουμε υπ'όψη κάθε τύπο ισομέρειας, τα ισομερή της ένωσης 4-φθορο-2-πεντένιο είναι:
1. 2
2. 4
3. 5
4. 6
Ποια από τα παρακάτω αντιδραστήρια θα ήταν χρήσιμα για την παρασκευή κ-πεντανοϊκού οξέος ξεκινώντας από κ-βουτανόλη;
1. HBr, KCN
2. HCOOH, P₂O₅
3. K₂Cr₂O₇, H₂SO₄
4. Na, CO₂
Ποια είναι η σειρά σταθερότητας των παρακάτω καρβοκατιόντων, αρχίζοντας από το περισσότερο σταθερό;
1. Α > Β > Γ
2. Β > Γ > Α
3. Γ > Β > Α
4. Α > Γ > Β
Πόσα μονοχλωριωμένα παράγωγα (στον αρωματικό πυρήνα) μπορούν να ληφθούν από όλα τα ξυλόλια (διμεθυλοβενζόλια);
1. 4
2. 5
3. 6
4. 7
Πόσα διαφορετικά μόρια διπεπτιδίων μπορούμε να συνθέσουμε αν διαθέτουμε τα αμινοξέα: γλυκίνη (Η₂ΝCH₂COOH), D-φαινυλαλανίνη και L-φαινυλαλανίνη (C₆H₅CH₂CH(NH₂)COOH).
1. 6
2. 7
3. 8
4. 9
Ποια από τις επόμενες ενώσεις είναι το 3,6-διχλωρο-5-αιθυλο-δεκένιο-5;
1. η Α
2. η Β
3. η Γ
4. η Δ
Ποιο από τα επόμενα μόρια δεν είναι επακριβώς ίδιο με τα υπόλοιπα;
1. Το Α
2. Το Β
3. Το Γ
4. Το Δ
Για την παρασκευή της 2-μεθυλο-3-πεντανόνης οξειδώνεται το προϊόν σύνθεσης κατά Grignard, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ως κύρια αντιδραστήρια HBr, Mg και οι ενώσεις:
1. sec-βουτυλική αλκοόλη και ακεταλδεΰδη.
2. ισοπροπανόλη και ακετόνη
3. ισοπροπανόλη και προπανάλη
4. ισοβουτυλική αλκοόλη και προπανάλη
Ποια από τις επόμενες ενώσεις δεν παρέχει λευκοκίτρινο ίζημα χαρακτηριστικής οσμής κατά την αντίδραση με I₂ παρουσία ΚΟΗ;
1. CH₃COCH₃
2. CH₃CH₂CH(OH)CH₃
3. CH₃CH₂COCH₃
4. CH₃CH₂CΟCH₂CH₃
Λαμβάνοντας υπόψη κάθε τύπο ισομέρειας, πόσα μόρια μονοχλωριωμένου 2-μεθυλο-βουτανίου διαφορετικά μεταξύ τους, μπορούν να ληφθούν;
1. 3
2. 4
3. 5
4. 6
Το τολουόλιο (C₆H₅CH₃) αντιδρά με Br₂ παρουσία FeBr₃ και παρέχει:
1. σχεδόν καθαρό C₆H₅CH₂Br
2. σχεδόν καθαρό m-CH₃C₆H₄Br
3. σχεδόν καθαρό μίγμα o-CH₃C₆H₄Br και p-CH₃C₆H₄Br
4. μίγμα όλων των προηγούμενων σε παραπλήσιες αναλογίες
Ποιο από τα ακόλουθα φυσικά ή χημικά φαινόμενα ή έννοιες συμμετέχει καθοριστικά στο μηχανισμό απορρυπαντικής δράσης των σαπώνων;
1. Ηλεκτροστατικές δυνάμεις.
2. Χημική αδράνεια μεγάλων αλκυλοομάδων.
3. Δυνάμεις Van der Waals.
4. Δεσμοί υδρογόνου.
Η στερεοχημική διάταξη (στερεοκανονικότητα) του πολυπροπυλενίου, καθορίζει την κρυσταλλικότητά του και επομένως τις φυσικές και μηχανικές ιδιότητές του. Ο έλεγχος της στερεοχημικής διάταξής του πραγματοποιείται με:
1. επιλογή κατάλληλου τύπου καταλύτη πολυμερισμού.
2. προσεκτικό έλεγχο θερμοκρασίας και πίεσης κατά τη διάρκεια του πολυμερισμού.
3. ελεγχόμενη προσθήκη μικρών ποσοτήτων βουταδιενίου.
4. χρήση οπτικώς ενεργού πλαστικοποιητή.
Ποιο είναι το κυριότερο πρόβλημα που δημιουργεί η ατελής καύση απορριμμάτων που περιέχουν οργανικές χλωριούχες ενώσεις;
1. Η παραγωγή των ιδιαίτερα τοξικών διοξινών.
2. Η παραγωγή τοξικών αερίων χλωρίου και υδροχλωρίου
3. Επιδεινώνει το περιβαλλοντικό πρόβλημα που είναι γνωστό ως "φαινόμενο θερμοκηπίου".
4. Επιδεινώνει το πρόβλημα που είναι γνωστό ως "όξινη βροχή".
Κοινό χαρακτηριστικό των αερίων που συνεισφέρουν στο φαινόμενο του "θερμοκηπίου" είναι:
1. Η πολύ μικρή θερμική αγωγιμότητά τους
2. Το γεγονός ότι περιέχουν άτομα χλωρίου ή άνθρακα στο μόριο τους.
3. Η έντονη απορρόφηση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην περιοχή του υπεριώδους
4. Η έντονη απορρόφηση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην περιοχή του υπερύθρου
Ο υπερτροφισμός είναι ένα σημαντικό οικολογικό πρόβλημα με αρνητικές επιπτώσεις
1. στη χλωρίδα του υδάτινου περιβάλλοντος λόγω της καταστροφής της από την υπεραύξηση της
  πανίδας.
2. στην πανίδα του υδάτινου περιβάλλοντος λόγω της υπεραύξησής της εξαιτίας της άφθονης τροφής.
3. στην πανίδα του υδάτινου περιβάλλοντος λόγω της μεγάλης μείωσης του οξυγόνου από την
  υπερβολική αύξηση της χλωρίδας
4. στην εικόνα του υδάτινου περιβάλλοντος λόγω της αύξησης του ρυθμού φωτοσύνθεσης
Διαπιστώθηκε ότι οι χλωροφθοράνθρακες (CFC) αποτελούν μια από τις κυριότερες αιτίες του φαινομένου που είναι γνωστό ως "τρύπα όζοντος". Ποιος είναι ο ρόλος τους στο φαινόμενο;
1. Τα CFC είναι χημικώς αδρανή και φθάνουν άθικτα στη στρατόσφαιρα, όπου αντιδρούν με το Ο₃
  παρέχοντας διάφορα προϊόντα οξείδωσης και Ο₂.
2. Οι ομοιοπολικές ενώσεις του F με μικρό μοριακό βάρος έχουν την ιδιότητα να αντιδρούν με το Ο₃ σχηματίζοντας οζονίδια τα οποία στη συνέχεια υδρολύονται εύκολα.
3. Υπό την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας τα CFC στη στρατόσφαιρα διασπώνται παρέχοντας ατομικό χλώριο, που εμπλέκεται σε καταλυτικό κύκλο μετατροπής του Ο₃ σε Ο₂.
4. Το πρόβλημα οφείλεται στην ταυτόχρονη παρουσία Cl και F στο ίδιο μόριο. Τα CFC αντιδρούν με
  το Ο₃ σχηματίζοντας ενώσεις F-Cl-O (όπως το FClO₃) οι οποίες εμπλέκονται σε καταλυτικό κύκλο
  μετατροπής του Ο₃ σε Ο₂.
Τα νιτρικά ιόντα θεωρούνται ως ο κύριος δείκτης μόλυνσης του νερού και των εδαφών. Τα ιόντα αυτά προέρχονται κατά κύριο λόγο από:
1. την υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειες.
2. την υπερλίπανση των καλλιεργειών.
3. την υπεράντληση των υπόγειων υδάτων και την εισροή θαλασσινού νερού στο υπέδαφος.
4. την όξινη βροχή.

ΑΣΕΠ 2005 Διαγωνισμός Εκπαιδευτικών Α' Θεματική Ενότητα: Γνωστικό ΑντικείμενοΚλάδοι-Ειδικότητες: ΠΕ04.02 - Χημικοί

ΑΣΕΠ 2005

Διαγωνισμός Εκπαιδευτικών

Α' Θεματική Ενότητα: Γνωστικό Αντικείμενο

Κλάδοι-Ειδικότητες: ΠΕ04.02 - Χημικοί