Η πρώτη κωδικοποίηση του Αττικού Δικαίου έγινε από τον:
1. Ζάλευκο
2. Κλεισθένη
3. Σόλωνα
4. Δράκοντα
Η απαλλαγή των χρεών των αθηναίων πολιτών από το Σόλωνα έγινε με το νόμο που είναι γνωστός ως:
1. Πολιτική αρά
2. Περί Επιτίμων Νόμος
3. Σεισάχθεια
4. Ρήτρες
Δικαιοδοτικό όργανο της Αρχαίας Αθήνας δεν αποτελούσε:
1. Η Ηλιαία
2. Η Απέλλα
3. Ο Άρειος Πάγος
4. Το Παλλάδιον
Ο Δωδεκάδελτος Νόμος αποτελεί νομοθετικό κείμενο:
1. Του ρωμαϊκού δικαίου της περιόδου της Δημοκρατίας
2. Του ρωμαϊκού δικαίου της περιόδου της Αυτοκρατορίας
3. Του αττικού δικαίου της περιόδου του Σόλωνα
4. Του αττικού δικαίου της περιόδου του Κλεισθένη
Στην κωδικοποίηση του Ιουστινιανού δεν συμπεριλαμβάνεται το έργο:
1. Πανδέκτης (Digesta)
2. Νεαραί (Novellae)
3. Εγκύκλιοι (Edicta)
4. Εισηγήσεις (Institutiones)
Η εμπράγματη δικαιοπραξία για τη μεταβίβαση της κυριότητας στο ρωμαϊκό δίκαιο χαρακτηριζόταν με τον όρο:
1. Stipulatio
2. Mancipatio
3. Nominatio
4. Actio
Η τελευταία κωδικοποίηση του βυζαντινού δικαίου έγινε με:
1. Τον Ιουστινιάνειο Κώδικα
2. Την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου
3. Τον Δωδεκάδελτο νόμο
4. Τον Ναπολεόντειο Κώδικα
Η απόφαση της Αντιγόνης να θάψει τον αδελφό της Πολυνείκη, παρά την αντίθετη διαταγή του βασιλιά Κρέοντα, έγινε με επίκληση:
1. Του εθιμικού δικαίου
2. Των οικογενειακών παραδόσεων
3. Των αρχών του φυσικού δικαίου
4. Των αρχών του θετικού δικαίου
Με τον όρο "φυσικό δίκαιο" νοείται:
1. Το θετικό δίκαιο
2. Το θετέο δίκαιο
3. Το ιδανικό δίκαιο
4. Το δίκαιο του ισχυροτέρου
Ανώτατο όργανο του κράτους είναι:
1. Ο Λαός
2. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
3. Ο Πρωθυπουργός
4. Ο Πρόεδρος της Βουλής
"Αυστηρό" Σύνταγμα χαρακτηρίζεται εκείνο το οποίο:
1. Επιτρέπει την επιβολή της ποινής του θανάτου
2. Δεν επιτρέπει την προσφυγή στο λαό με τη μορφή δημοψηφίσματος
3. Δεν επιτρέπει την αναθεώρησή του
4. Επιτρέπει την αναθεώρησή του με πλειοψηφία των 3/4 των μελών της Βουλής
Η διάκριση "προεδρικής" και "προεδρευομένης" δημοκρατίας έγκειται και:
1. Στην υποχρέωση ή μη να προέρχεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το κυβερνών κόμμα
2. Στη διάρκεια της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας
3. Στον αιρετό ή κληρονομικό χαρακτήρα του ανωτάτου άρχοντα
4. Στον πρωτεύοντα ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας ή, αντίστοιχα, της κυβερνήσεως στην εκτελεστική εξουσία
Το κατά το Σύνταγμα πολίτευμα της Ελλάδος είναι:
1. Λαϊκή Δημοκρατία
2. Προεδρική Δημοκρατία
3. Προεδρευομένη Δημοκρατία
4. Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ως τυπικός νόμος χαρακτηρίζεται:
1. Αυτός που ψηφίζεται από τη Βουλή και εκδίδεται/δημοσιεύεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
2. Αυτός που έχει αυξημένη τυπική ισχύ
3. Αυτός που επιλύει ζητήματα του καθημερινού κοινωνικού βίου
4. Αυτός που εκδίδεται από άλλα νομοθετικά όργανα (Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κυβέρνηση), χωρίς να προηγηθεί υποχρεωτικά ψήφισή του από την Βουλή
Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων εναπόκειται κατά κανόνα:
1. Στο Συνταγματικό Δικαστήριο
2. Σε κάθε δικαστήριο, ανεξαρτήτως βαθμού δικαιοδοσίας ή δικαιοδοτικού κλάδου
3. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας
4. Στο Ελεγκτικό Συνέδριο
Όργανα της εκτελεστικής εξουσίας είναι:
1. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση
2. Η Βουλή και η Κυβέρνηση
3. Η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
4. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός
Αρχή της "δεδηλωμένης" σημαίνει:
1. Την υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας να διορίσει Πρωθυπουργό το πρόσωπο που με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα τεκμαίρεται ότι έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής
2. Την υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας να διορίσει Πρωθυπουργό μόνον όποιον έχει δηλώσει ρητά την πίστη του στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους
3. Την εξουσία του πλειοψηφούντος κόμματος να ορίζει αυτό τον Πρόεδρο της Βουλής
4. Την υποχρέωση της Βουλής να παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης στο κόμμα της Βουλής που έχει την πλειοψηφία
Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν κωλύεται, αναπληρώνει προσωρινά κατά πρώτο λόγο:
1. Ο Πρόεδρος της Βουλής
2. Ο Πρωθυπουργός
3. Το Υπουργικό Συμβούλιο
4. Οι αρχηγοί των εκπροσωπούμενων στη Βουλή πολιτικών κομμάτων
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας:
1. Ευθύνεται πολιτικά έναντι της Βουλής
2. Ευθύνεται πολιτικά έναντι της Κυβερνήσεως
3. Είναι πολιτικά ανεύθυνος και ευθύνεται γι' αυτόν ο Υπουργός που προσυπογράφει την πράξη
4. Είναι πολιτικά ανεύθυνος και ευθύνεται γι' αυτόν ο Πρωθυπουργός
Ως ατομικά δικαιώματα χαρακτηρίζονται όσα:
1. Οριοθετούν τον χώρο της ελεύθερης ύπαρξης και δράσης των πολιτών
2. Εξασφαλίζουν την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στο σχηματισμό της πολιτικής βούλησης
3. Διασφαλίζουν ορισμένα καθοριστικής σημασίας αγαθά για την ζωή και την ανάπτυξη των πολιτών
4. Εξασφαλίζουν τη συλλογική δράση των πολιτών
Αρχή του "νόμιμου δικαστή" σημαίνει:
1. Κατοχύρωση για τον καθένα του αρμόδιου δικαστή, που προσδιορίζεται με νόμο κατά τρόπο αφηρημένο και αντικειμενικό
2. Εξασφάλιση ότι κανείς δεν θα δικαστεί από μη νομίμως διορισμένο δικαστή
3. Διασφάλιση ότι κάθε δικαστήριο θα κρίνει με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους
4. Ότι μόνον ο νόμος, και ουδέποτε η ιδιωτική βούληση, μπορεί να καθορίσει τη δικαιοδοσία ορισμένου δικαιοδοτικού οργάνου
Ενδεχόμενη απαγόρευση προσφυγής στη δικαιοσύνη σε ορισμένη μερίδα πολιτών, λχ. στους αλλοδαπούς, θα προσέβαλε:
1. Την αρχή της ισότητας
2. Το δικαίωμα δικαστικής προστασίας
3. Την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας
4. Το δικαίωμα ακροάσεως
Η κατ' οίκον έρευνα:
1. Απαγορεύεται απολύτως από το Σύνταγμα
2. Επιτρέπεται μόνον αν εκδοθεί προηγουμένως σχετική απόφαση
3. Επιτρέπεται μόνον αν είναι παρών ο ιδιοκτήτης
4. Επιτρέπεται μόνον με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας
Κατά το Σύνταγμα είναι ελεύθερη:
1. Ανεξαιρέτως κάθε θρησκεία
2. Κάθε γνωστή θρησκεία
3. Κάθε θρησκεία που είναι ανεκτή από την Ορθόδοξη Εκκλησία
4. Κάθε θρησκεία που αντιπροσωπεύει ένα ελάχιστο αριθμό πιστών εντός της ελληνικής επικράτειας
Η κατάσχεση εφημερίδας:
1. Δεν είναι ποτέ δυνατή
2. Είναι δυνατή μόνον μετά από έκδοση σχετικής δικαστικής αποφάσεως
3. Είναι δυνατή με εισαγγελική παραγγελία, που δίδεται οποτεδήποτε για ορισμένους μόνον λόγους
4. Είναι δυνατή με εισαγγελική παραγγελία, που δίδεται μόνο μετά την κυκλοφορία της εφημερίδας και για ορισμένους περιοριστικά λόγους
Η δυνατότητα επισπεύσεως αναγκαστικής εκτελέσεως κατά της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου αποτελεί συνέπεια:
1. Της αρχής του Κράτους Δικαίου
2. Του δικαιώματος δικαστικής προστασίας
3. Της αρχής της διακρίσεως των λειτουργιών
4. Του δικαιώματος δικαστικής ακροάσεως
Ποιο από τα παρακάτω διοικητικά συστήματα εφαρμόζεται στην Ελλάδα:
1. Το συγκεντρωτικό
2. Το σύστημα της διοικητικής αποκέντρωσης
3. Το σύστημα της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη διοίκηση
4. Το ομοσπονδιακό σύστημα διοίκησης
Σκοπός της διοικητικής οργάνωσης του κράτους είναι:
1. Η άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας
2. Η προώθηση της Κυβερνητικής Πολιτικής
3. Η προστασία του γενικού συμφέροντος
4. Η προώθηση των συμφερόντων της διοικήσεως
Κριτήρια χαρακτηρισμού κάποιας υπηρεσίας ως δημόσιας είναι:
1. Η βούληση του νομοθέτη
2. Η εφαρμογή των κανόνων του διοικητικού δικαίου
3. Η εφαρμογή των αρχών της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας
4. Η φύση ορισμένης ανάγκης, της οποίας επιδιώκεται η θεραπεία, ως δημόσιας
Η αποφασιστική αρμοδιότητα ενός διοικητικού οργάνου αντιδιαστέλλεται:
1. Από τη διαγνωστική αρμοδιότητα
2. Από τη γνωμοδοτική αρμοδιότητα
3. Από τη δέσμια αρμοδιότητα
4. Από την υλική αρμοδιότητα
Η εξουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας "να εκδίδει τα διατάγματα που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των νόμων" εντάσσεται στην:
1. Νομοθετική αρμοδιότητα του Προέδρου
2. Κανονιστική αρμοδιότητα του Προέδρου
3. Εκτελεστική αρμοδιότητα του Προέδρου
4. Τυπική αρμοδιότητα του Προέδρου
Με την έννοια "νομοθετική εξουσιοδότηση" υποδηλώνεται:
1. Η ανάθεση από την Βουλή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της αρμοδιότητάς της να νομοθετεί
2. Η ανάθεση από την Ολομέλεια της Βουλής σε τμήμα της αρμοδιότητάς της να νομοθετεί
3. Η ανάθεση από υπερκείμενο σε υποκείμενο διοικητικό όργανο της αρμοδιότητάς του για την έκδοση κανονιστικής πράξεως
4. Η ανάθεση από νομοθετικό σε διοικητικό όργανο της καταρχήν αποκλειστικής του αρμοδιότητας να θεσπίζει με κανονιστικές πράξεις κανόνες δικαίου
Η νομιμότητα ορισμένης ενέργειας της Διοικήσεως κρίνεται:
1. Με βάση το νομικό καθεστώς που ισχύει κατά τον χρόνο του δικαστικού της ελέγχου
2. Με βάση το νομικό καθεστώς που ισχύει κατά το χρόνο της διενέργειάς της
3. Με βάση το νομικό καθεστώς που ισχύει κατά τον χρόνο εκδόσεως της κανονιστικής πράξεως, δυνάμει της οποίας αυτή πραγματοποιείται
4. Με βάση όλα τα ανωτέρω χρονικά σημεία
Διοικητική πράξη είναι:
1. Η πράξη που εκδίδεται μετά από συμφωνία των δηλώσεων βουλήσεως της Διοικήσεως και του διοικουμένου
2. Η πράξη η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τη δήλωση βουλήσεως του διοικουμένου
3. Η δήλωση βουλήσεως διοικητικού οργάνου με την οποία θεσπίζεται μονομερώς ένας κανόνας δικαίου
4. Η πράξη η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τον νόμο
Η απονομή διακριτικής ευχέρειας στη διοίκηση σημαίνει ότι:
1. Η διοίκηση μπορεί να ενεργεί με ελεύθερη επιλογή στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το νόμο
2. Η διοίκηση μπορεί να επιλέγει από τις περισσότερες νόμιμες λύσεις εκείνη που θεωρεί ως την πλέον πρόσφορη για την εξυπηρέτηση των σκοπών της
3. Η διοίκηση μπορεί να επιλέγει την περισσότερο πρόσφορη λύση για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού της, έστω και αν η προκριτέα λύση αντιβαίνει στο νόμο
4. Η διοίκηση οφείλει μεταξύ των περισσοτέρων νομίμων λύσεων να επιλέξει εκείνη που είναι λιγότερο επαχθής για τον διοικούμενο
Η "αρχή της αναλογικότητας" επιβάλλει στην διοικήση:
1. Μεταξύ του λαμβανόμενου διοικητικού μέτρου και του επιδιωκόμενου σκοπού να υπάρχει εύλογη σχέση
2. Το λαμβανόμενο διοικητικό μέτρο να είναι ανάλογο προς τις οικονομικές δυνάμεις του διοικουμένου
3. Το λαμβανόμενο διοικητικό μέτρο να είναι ανάλογο προς όμοια μέτρα που λαμβάνονται από τα λοιπά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
4. Το λαμβανόμενο διοικητικό μέτρο να είναι ανάλογο προς άλλα που έχουν ληφθεί σε παρόμοιες περιπτώσεις
Οι διοικητικές πράξεις που εκδίδονται από DE FACTO διοικητικά όργανα:
1. Είναι απολύτως και σε κάθε περίπτωση άκυρες
2. Είναι σε κάθε περίπτωση απολύτως έγκυρες
3. Υπό προϋποθέσεις δυνατόν να είναι έγκυρες
4. Είναι άκυρες εφόσον ακυρωθούν
Διαπιστωτικές διοικητικές πράξεις είναι όσες:
1. Ιδρύουν ή δημιουργούν δικαιώματα μεταξύ διοίκησης και διοικουμένου
2. Αίρουν ή εξαφανίζουν υφιστάμενες υποχρεώσεις ή κεκτημένα δικαιώματα
3. Αναγνωρίζουν την ύπαρξη ή ανυπαρξία δικαιωμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων
4. Μεταβάλλουν ή τροποποιούν δικαιώματα, υποχρεώσεις, έννομες σχέσεις ή νομικές καταστάσεις
Η αρχή της μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων διασπάται όταν:
1. Ο παρέχων την εξουσιοδότηση προς έκδοση της διοικητικής πράξης νόμος είναι αναδρομικός
2. Η εκδιδόμενη πράξη είναι ατομική και η αναδρομική ενέργεια αιτιολογείται πλήρως από τη διοίκηση
3. Η αναδρομική ενέργεια της διοικητικής πράξης δεν προσβάλλει κεκτημένο δικαίωμα
4. Το ιεραρχικά ανώτερο από το εκδίδον την πράξη διοικητικό όργανο συμφωνεί για την αναδρομική ενέργεια
Αυτοδιοίκηση σημαίνει:
1. Άσκηση διοικητικών αρμοδιοτήτων από διοικητικές μονάδες εκτός των κεντρικών κρατικών υπηρεσιών
2. Υλοποίηση αποφάσεων των κρατικών οργάνων από αποκεντρωμένες υπηρεσίες
3. Ενάσκηση των διοικητικών αρμοδιοτήτων μιας κρατικής υπηρεσίας από τους υπαλλήλους της
4. Υλοποίηση των στόχων μιας κρατικής υπηρεσίας με ίδιους πόρους
Στην πρώτη βαθμίδα της τοπικής αυτοδιοίκησης υπάγονται:
1. Οι Περιφέρειες
2. Οι Δήμοι και οι Κοινότητες
3. Οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις
4. Τα Δημοτικά διαμερίσματα
"Αρχή της νομιμότητας" σημαίνει:
1. Ότι οι πράξεις της διοικήσεως δημιουργούν δίκαιο
2. Ότι οι πράξεις της διοικήσεως πρέπει να είναι σύμφωνες με τους κανόνες που διέπουν την οργάνωση και τη λειτουργία της
3. Ότι οι πράξεις της διοικήσεως ισχύουν μόνο με νόμο
4. Ότι οι πράξεις της διοικήσεως αποσκοπούν στην εξειδίκευση των αφηρημένων κανόνων δικαίου
Η αρχή ότι οι διοικητικές πράξεις παράγουν τις συνέπειές τους ως την ακύρωση ή την ανάκλησή τους, χαρακτηρίζεται ως:
1. Δεδικασμένο
2. Τεκμήριο νομιμότητας
3. Διαπλαστική ενέργεια
4. Μερική ακυρότητα
Σε ανάκληση υπόκεινται μόνον:
1. Οι κανονιστικές πράξεις
2. Οι σύνθετες διοικητικές πράξεις
3. Οι ατομικές διοικητικές πράξεις
4. Οι επαχθείς για τον διοικούμενο διοικητικές πράξεις
"Αστική ευθύνη" του Κράτους σημαίνει:
1. Την ευθύνη του Κράτους που διέπεται από τις διατάξεις του αστικού δικαίου
2. Τις υποχρεώσεις του Κράτους από τη διαχείριση της ιδιωτικής του περιουσίας
3. Την υποχρέωση του Κράτους σε αποζημίωση για παράνομη πράξη ή παράλειψη οργάνου του
4. Την ευθύνη των διοικητικών οργάνων του Κράτους έναντι των διοικουμένων
Το φυσικό πρόσωπο είναι:
1. Φορέας δικαίου
2. Υποκείμενο δικαίου
3. Αντικείμενο δικαίου
4. Πρόβλημα δικαίου
Ικανότητα δικαίου έχει:
1. Κάθε φυσικό πρόσωπο, εφόσον έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του
2. Κάθε φυσικό πρόσωπο, εφόσον είναι πνευματικά υγιές
3. Κάθε φυσικό πρόσωπο ανεξαιρέτως
4. Όποιος έχει την Ελληνική ιθαγένεια
Αν άκυρη δικαιοπραξία περιέχει τα στοιχεία άλλης έγκυρης δικαιοπραξίας, η τελευταία:
1. Ισχύει πάντοτε
2. Δεν ισχύει ποτέ
3. Ισχύει, εφόσον συνάγεται ότι τα μέρη θα την ήθελαν, αν δεν ήξεραν την ακυρότητα
4. Ισχύει, μόνον αν τα μέρη εκφράσουν ρητά την επιθυμία τους να δεσμευθούν από την έγκυρη δικαιοπραξία
Ο όρος δικαιοπραξίας, σύμφωνα με τον οποίο τα αποτελέσματά της παύουν από ορισμένο χρονικό σημείο, χαρακτηρίζεται ως:
1. Αποσβεστική προθεσμία
2. Αναβλητική προθεσμία
3. Διαλυτική προθεσμία
4. Προθεσμία ενέργειας
Η μεταβίβαση απαιτήσεως του δανειστή σε τρίτον, χωρίς τη συναίνεση του οφειλέτη, ονομάζεται:
1. Σύμβαση υπέρ τρίτου
2. Ανανέωση
3. Έκταξη
4. Εκχώρηση
Η συμφωνία ότι ο πωλητής έχει δικαίωμα μέσα σε ορισμένη προθεσμία να πάρει πίσω το πράγμα αντί συμφωνηθέντος τιμήματος, χαρακτηρίζεται με τον όρο:
1. Πώληση υπό δοκιμή
2. Σύμφωνο εξωνήσεως
3. Πώληση με παρακράτηση της κυριότητας
4. Ανταλλαγή
Με τον όρο "εντολή" νοείται:
1. Η σύμβαση δυνάμει της οποίας ορισμένο πρόσωπο μπορεί να ενεργεί πράξεις στο όνομα άλλου
2. Η σύμβαση, δυνάμει της οποίας ένα πρόσωπο έχει υποχρέωση να διεξάγει, χωρίς αμοιβή, υπόθεση που του ανέθεσε άλλος
3. Η αυτόβουλη διοίκηση ξένης υποθέσεως προς όφελος του κυρίου
4. Ο νομικός δεσμός, δυνάμει του οποίου ορισμένο πρόσωπο μπορεί να ενεργεί πράξεις στο όνομα άλλου
Στο δίκαιο του Αστικού Κώδικα ισχύει η αρχή:
1. Της τηρήσεως συμβολαιογραφικού τύπου για το κύρος των εμπράγματων δικαιοπραξιών
2. Της τηρήσεως ιδιωτικού τύπου για το κύρος των ενοχικών δικαιοπραξιών
3. Της τηρήσεως εγγράφου τύπου ως αποδεικτικού
4. Του άτυπου των δικαιοπραξιών
Με τον όρο "αίρεση" νοείται:
1. Η με τη συμφωνία των μερών απόκλιση από το ήδη ισχύον
2. Η εξάρτηση της ενέργειας δικαιοπραξίας από την επέλευση μέλλοντος και αβέβαιου γεγονότος
3. Η εξάρτηση της ενέργειας της δικαιοπραξίας από τη συμπλήρωση προθεσμίας
4. Η παύση της ενέργειας της δικαιοπραξίας με καταγγελία του μέρους υπέρ του οποίου η αίρεση έχει τεθεί
Με το θεσμό της παραγραφής αποσβήνεται:
1. Η αξίωση
2. Το δικαίωμα
3. Η ενοχική σχέση
4. Η φυσική ενοχή
Αν μια σύμβαση συνομολογήθηκε στο όνομα άλλου χωρίς την πληρεξουσιότητά του, το κύρος της εξαρτάται:
1. Από το αν είναι ή όχι επωφελής για τον αντιπροσωπευόμενο
2. Από την καλή ή μη καλή πίστη του συμβληθέντος με τον ψευδοαντιπρόσωπο
3. Από την έγκριση του αντιπροσωπευομένου
4. Από τον ενοχικό ή εμπράγματο χαρακτήρα της επιχειρηθείσης δικαιοπραξίας
Η δικαιοπραξία που καταρτίζεται συνεπεία πλάνης ως προς τα παραγωγικά αίτια είναι:
1. Άκυρη
2. Ακυρώσιμη
3. Έγκυρη
4. Έγκυρη, αν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η δήλωση την δέχεται όπως την εννοεί ο πλανώμενος
Η μεταβίβαση κινητού από μη κύριο:
1. Δεν γεννά απολύτως κανένα δικαίωμα για τον αποκτώντα
2. Γεννά ενοχική μόνον αξίωση αποζημιώσεως
3. Επιφέρει κτήση της κυριότητας, μόνον αν ο αποκτών είναι καλόπιστος
4. Επιφέρει πάντοτε κτήση της κυριότητας
"Ψιλός κύριος" είναι:
1. Ο κύριος που στερείται της εξουσίας διαθέσεως του πράγματος
2. Ο κύριος που στερείται της εξουσίας χρήσεως και καρπώσεως του πράγματος
3. Το πρόσωπο, του οποίου η κυριότητα εξαρτάται από αίρεση ή προθεσμία
4. Ο κύριος οριζόντιας ιδιοκτησίας
Η κατάληψη αδέσποτου πράγματος:
1. Αποτελεί πρωτότυπο τρόπο κτήσεως της κυριότητας
2. Αποτελεί παράγωγο τρόπο κτήσεως της κυριότητας
3. Γεννά ενοχικό δικαίωμα προς κτήση της κυριότητας
4. Δεν παρέχει δικαίωμα κτήσεως της κυριότητας
Για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία απαιτείται η παρέλευση χρονικού διαστήματος:
1. Τριών ετών
2. Πέντε ετών
3. Δέκα ετών
4. Είκοσι ετών
Κατά το ισχύον δίκαιο ο αριθμός των εγκύρων γάμων που μπορεί να συνάψει το πρόσωπο είναι:
1. Απεριόριστος
2. Μέχρι τέσσερις
3. Μέχρι τρεις
4. Μέχρι πέντε
Στις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων κρατεί:
1. Η αρχή της κοινοκτημοσύνης
2. Η αρχή της περιουσιακής αυτοτέλειας
3. Η αρχή της κατ' ισομοιρίαν συμμετοχής στα αποκτήματα
4. Το σύστημα της κοινότητας των περιουσιών κατά ποσοστό 1/3 για τη γυναίκα και 2/3 για τον άνδρα
Σε περίπτωση λύσεως του γάμου με διαζύγιο διατροφή οφείλεται:
1. Από τον υπαίτιο σύζυγο στον αναίτιο
2. Από τον άνδρα στη γυναίκα, εφόσον συντρέχουν οι ιδιαίτερες προϋποθέσεις του νόμου
3. Αμοιβαίως μεταξύ των τέως συζύγων, εφόσον συντρέχουν οι ιδιαίτερες προϋποθέσεις του νόμου
4. Από το σύζυγο που ανέλαβε σχετική υποχρέωση με γαμικό σύμφωνο
Χρόνος επαγωγής της κληρονομίας είναι:
1. Ο χρόνος αποδοχής της κληρονομίας από τον κληρονόμο
2. Ο χρόνος μετά την παρέλευση του δικαιώματος αποποιήσεως της κληρονομίας
3. Ο χρόνος που έλαβε γνώση ο κληρονόμος για την κλήση του στην κληρονομία
4. Ο χρόνος θανάτου του κληρονομουμένου
Η προθεσμία προς αποποίηση της κληρονομίας είναι:
1. Τέσσερις μήνες, αφότου ο κληρονόμος έλαβε γνώση της επαγωγής και του λόγου της
2. Τέσσερις μήνες, μετά τον θάνατο του κληρονομούμενου
3. Έξι μήνες, μετά τον θάνατο του κληρονομούμενου
4. Έξι μήνες, αφότου ο κληρονόμος έλαβε γνώση του θανάτου του κληρονομούμενου
Αποδοχή της κληρονομίας με το ευεργέτημα της απογραφής σημαίνει ότι:
1. Ο κληρονόμος ευθύνεται για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας και με τη δική του περιουσία
2. Ο κληρονόμος δεν ευθύνεται καθόλου για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας
3. Ο κληρονόμος ευθύνεται για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας μέχρι του ενεργητικού της
4. Ο κληρονόμος ευθύνεται για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας και με τη δική του περιουσία, μόνον αν η κληρονομία παρουσιάζει ενεργητικό
Υποκείμενα του διεθνούς δικαίου είναι:
1. Τα κράτη και οι λαοί
2. Οι διεθνείς οργανισμοί
3. Τα κράτη, οι διεθνείς οργανισμοί και τα άτομα
4. Τα ανώτατα πολιτειακά όργανα των κρατών
Στις πηγές του διεθνούς δικαίου συμπεριλαμβάνονται και:
1. Τα Συντάγματα των κρατών
2. Τα συμφέροντα των ισχυρότερων κρατών
3. Τα διεθνή έθιμα
4. Οι διεθνείς πρακτικές
Η εκδήλωση της θετικής βούλησης του αρμόδιου κρατικού οργάνου για να δεσμευθεί το κράτος σε μια διεθνή συνθήκη, χαρακτηρίζεται με τον όρο:
1. Προσχώρηση
2. Επικύρωση
3. Αποδοχή
4. Έγκριση
Η άρση αμφισβητήσεων των εσωτερικών δικαστηρίων ως προς τον χαρακτηρισμό ενός κανόνα διεθνούς δικαίου ως γενικώς παραδεδεγμένου ανήκει στην αρμοδιότητα:
1. Του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης
2. Του Συμβουλίου του Ο.Η.Ε.
3. Της Βουλής
4. Του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου
Η μονομερής δήλωση βούλησης ενός κράτους, με την οποία επιζητεί να εξαιρεθεί από ορισμένη διάταξη μιας διεθνούς συνθήκης, χαρακτηρίζεται με τον όρο:
1. Άρνηση
2. Εξαίρεση
3. Επιφύλαξη
4. Αποκλεισμός
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. αποτελείται:
1. Από πέντε μόνιμα μέλη
2. Από τους αντιπροσώπους όλων των κρατών μελών
3. Από δεκαπέντε μέλη, πέντε μόνιμα και δέκα εκλεγμένα από τη Γενική Συνέλευση
4. Από ένδεκα μέλη, πέντε μόνιμα και έξι άλλα μέλη, εκ περιτροπής οριζόμενα
Οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. είναι:
1. Απλώς συμβουλευτικές για τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη
2. Προαιρετικές για όλα τα κράτη μέλη
3. Αυτομάτως δεσμευτικές για όλα τα κράτη μέλη
4. Δεσμευτικές για τα κράτη μέλη, εφόσον κυρωθούν από τα αρμόδια εθνικά όργανα
Οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. για ζητήματα ουσίας λαμβάνονται:
1. Με ομοφωνία όλων των μελών
2. Με απόλυτη πλειοψηφία όλων των μελών, χωρίς να ενδιαφέρει αν πρόκειται για μόνιμα ή μη μόνιμα μέλη
3. Με ειδική πλειοψηφία του συνόλου των μελών, εφόσον όμως υπάρχει υποχρεωτικά θετική ψήφος και των πέντε μόνιμων μελών
4. Με πλειοψηφία τόσο μεταξύ των μόνιμων όσο και μεταξύ των μη μόνιμων μελών
Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προστατεύει τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών των κρατών μελών:
1. Της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
2. Του Ο.Η.Ε.
3. Του Συμβουλίου της Ευρώπης
4. Της UNESCO
To Συμβατικό διεθνές δίκαιο κατισχύει, σύμφωνα με το Σύνταγμα, του εσωτερικού δικαίου:
1. Με την υπογραφή της διεθνούς συνθήκης
2. Όταν προβλέπεται ρητά στη διεθνή συνθήκη
3. Εάν η συνθήκη κυρωθεί με νόμο
4. Αν δεν έρχεται σε αντίθεση με κανόνες δημόσιας τάξης
Η Magna Carta Libertatum αποτελεί:
1. Τον συνταχθέντα μετά τη γαλλική επανάσταση Συνταγματικό Χάρτη
2. Τον συνταχθέντα από τον Βασιλέα της Αγγλίας Ιωάννη τον Ακτήμονα Συνταγματικό Χάρτη των ελευθεριών
3. Νομοθέτημα του Καίσαρα, με το οποίο παρείχετο η ελευθερία στους πολίτες των κατακτημένων από τον ρωμαϊκό στρατό χωρών
4. Νομοθέτημα, με το οποίο καταργήθηκε από τον Ιουστινιανό η δουλεία
Η συμβολή του Jean Jacques Rousseau στην πολιτική θεωρία εκφράζεται ιδίως με το έργο του:
1. Ο Ηγεμόνας
2. Το Πνεύμα των Νόμων
3. Το Κοινωνικό Συμβόλαιο
4. Λεβιάθαν
Οι Thomas Hobbes και John Locke ανήκουν στη σχολή:
1. Των Θετικιστών
2. Του Φυσικού Δικαίου
3. Των Εγκυκλοπαιδιστών
4. Του Διαφωτισμού

ΑΣΕΠ 2002 Διαγωνισμός Εκπαιδευτικών Α' Θεματική Ενότητα: Γνωστικό Αντικείμενο Κλάδοι-Ειδικότητες: ΠΕ 13 - Νομικών και Πολιτικών Επιστημών

ΑΣΕΠ 2002

Διαγωνισμός Εκπαιδευτικών

Α' Θεματική Ενότητα: Γνωστικό Αντικείμενο

Κλάδοι-Ειδικότητες: ΠΕ 13 - Νομικών και Πολιτικών Επιστημών